جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )
جلد 32 شماره 1 صفحات 12-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: این مقاله استخراج شده از رساله خویش است
Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1400.146
Clinical trials code: این مقاله استخراج شده از رساله خویش است
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Entezarkheir N, Alivandi vafa M, Hosseini nasab D. The Mediating Role of Emotional Intelligence in the Relationship between Emotion Expression Styles and Emotional Apathy with Emotional Divorce in Couples with Emotional Divorce Experience Referred to Tehran Psychological Centers. RJMS 2025; 32 (1) :1-12
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7557-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7557-fa.html
انتظارخیر ندا، علیوندی وفا مرضیه، حسینی نسب داوود. نقش واسطه ای هوش هیجانی در رابطه بین سبک های ابراز هیجان و ناگویی هیجانی با طلاق عاطفی در زوجین دارای تجربه طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز روانشناسی تهران. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-12
1- دانشجوی دکتری راهنمایی و مشاوره، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران،
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ،Dr.vafa@gmail.com
3- استاد، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران،
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ،
3- استاد، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران،
چکیده: (802 مشاهده)
زمینه و هدف: این پژوهش در زمینه تأثیر ابعاد هیجان خواهی در زندگی زناشویی میتواند نقش مهمی را در جهت تحکیم روابط زناشویی و در نتیجه ثبات و استواری نهاد خانواده ایفا کند و با هدف نقش واسطهای هوش هیجانی در رابطه بین سبکهای ابراز هیجان و ناگویی هیجانی با طلاق عاطفی در زوجین دارای تجربه طلاق عاطفی مراجعه کننده به مراکز روانشناسی تهران انجام شد.
روش کار: روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متأهل مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره منطقه 1 شهر تهران با حیطه مشاورهی زوج درمانی در سال 1400 تشکیل دادند که از میان آن ها، 220 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای هوش هیجانی (بار-آن، 1980)، ابرازگری هیجانی (کینگ و امونز، 1990) و طلاق عاطفی (گاتمن، 1999) استفاده شد که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار SPSS Macroاستفاده گردید. همچنین بهمنظور پاسخگویی به فرضیههای پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری SEM)) استفاده شد.
یافته ها: یافتهها در حالت کلی نشان داد که اثر طرحوارههای هیجانی بر طلاق عاطفی معنادار است. همچنین، طرحوارههای هیجانی از طریق هوش هیجانی بر طلاق عاطفی تأثیرگذار است. بهعلاوه، اثر ابرازگری هیجانی بر طلاق عاطفی از طریق هوش هیجانی نیز معنادار بدست آمد و این امر نشانگر آن است که ابرازگری هیجان از طریق هوش هیجانی بر طلاق عاطفی اثرگذار است.
نتیجهگیری: پژوهش نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. بر اساس نتایج، میتوان چنین استنباط کرد که طلاق عاطفی با مدیریت سبکهای ابراز هیجان و اسکیماهای هیجانی قابل دستکاری است؛ به طوری که هوش هیجانی میتواند این ارتباط را تقویت نماید.
روش کار: روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان متأهل مراجعهکننده به کلینیکهای مشاوره منطقه 1 شهر تهران با حیطه مشاورهی زوج درمانی در سال 1400 تشکیل دادند که از میان آن ها، 220 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از ابزارهای هوش هیجانی (بار-آن، 1980)، ابرازگری هیجانی (کینگ و امونز، 1990) و طلاق عاطفی (گاتمن، 1999) استفاده شد که همگی از اعتبار و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار SPSS Macroاستفاده گردید. همچنین بهمنظور پاسخگویی به فرضیههای پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری SEM)) استفاده شد.
یافته ها: یافتهها در حالت کلی نشان داد که اثر طرحوارههای هیجانی بر طلاق عاطفی معنادار است. همچنین، طرحوارههای هیجانی از طریق هوش هیجانی بر طلاق عاطفی تأثیرگذار است. بهعلاوه، اثر ابرازگری هیجانی بر طلاق عاطفی از طریق هوش هیجانی نیز معنادار بدست آمد و این امر نشانگر آن است که ابرازگری هیجان از طریق هوش هیجانی بر طلاق عاطفی اثرگذار است.
نتیجهگیری: پژوهش نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. بر اساس نتایج، میتوان چنین استنباط کرد که طلاق عاطفی با مدیریت سبکهای ابراز هیجان و اسکیماهای هیجانی قابل دستکاری است؛ به طوری که هوش هیجانی میتواند این ارتباط را تقویت نماید.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
