Research code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1403.138
Ethics code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1403.138
Clinical trials code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1403.138
Pourmolaei E, Asaseh M, Azizi M P, Kashani Vahid L. Development and Validation of an Integrated Program Based on the Developmental Parenting Program and a Common Behavioral Model for Children with Externalizing Disorders. RJMS 2025; 32 (1) :1-15
URL:
http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9079-fa.html
پورمولائی الهام، اساسه مریم، عزیزی محمدپارسا، کاشانی وحید لیلا. تدوین و اعتبارسنجی برنامه تلفیقی مبتنی بر برنامه فرزندپروری بالنده و الگوی رفتاری مشترک برای کودکان با اختلالات برون نمود. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-15
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9079-fa.html
1- دانشجوی دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
2- استادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، m.asaseh@iau.ac.ir
3- گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
4- استادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
چکیده: (443 مشاهده)
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتبارسنجی یک برنامه تلفیقی مبتنی بر فرزندپروری بالنده و الگوی رفتاری مشترک برای کودکان دارای اختلالات بروننمود انجام شد.
روش کار: این مطالعه با رویکرد کیفی و با مشارکت اساتید روانشناسی دانشگاه، متخصصان و درمانگران حوزه روانشناسی انجام گرفت. ابزار گردآوری دادهها، مصاحبه نیمهساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت؛ این امر پس از انجام مصاحبه با 10 نفر حاصل شد. نمونهگیری به روش هدفمند انجام گرفت. دادههای حاصل از مصاحبهها با روش تحلیل مضمون و در سه مرحله کدگذاری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.
یافتهها: تحلیل دادهها منجر به طراحی یک بسته آموزشی تلفیقی در قالب 9 جلسه شد که شامل محورهای زیر است: (1) آگاهی والدین از ویژگیهای روانی و رفتاری کودکان دارای اختلالات بروننمود، (2) شناخت نیازهای اساسی کودکان، (3) حذف تنبیههای کلامی و غیرکلامی در فرآیند تربیت، (4) ایجاد محیطی گرم و صمیمی در خانواده، (5) آموزش برقراری ارتباط مؤثر با کودک، (6) تقویت عزتنفس کودک از طریق آموزش والدین، (7) بهبود مهارتهای اجتماعی کودک، (8) آموزش حمایت عاطفی از کودک، و (9) ارتقای مهارتهای مدیریت استرس در والدین.
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش نشان میدهد که برنامه پیشنهادی میتواند بهعنوان یک رویکرد مؤثر در راستای مداخله و درمان اختلالات رفتاری کودکان مورد استفاده درمانگران قرار گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی