جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )
جلد 32 شماره 1 صفحات 11-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: مستخرج از رساله
Ethics code: IR.SSRC.REC.1404.006
Clinical trials code: مستخرج از رساله
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Johari A, Shojaei M, Kashi A, Rafiee S, Molanorouzi K. The Effect of Rhythmic Exercises on the Social Development and Self-Esteem of Iranian and Turkish Children: Cross-Cultural Comparison. RJMS 2025; 32 (1) :1-11
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8836-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8836-fa.html
جوهری آرزو سادات، شجاعی معصومه، کاشی علی، رفیعی صالح، ملانوروزی کیوان. تأثیر تمرینات ریتمیک بر رشد اجتماعی و عزت نفس کودکان ایرانی و ترکیهای: مقایسه بین فرهنگی. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-11
آرزو سادات جوهری1 
، معصومه شجاعی*2 ، علی کاشی3 ، صالح رفیعی4 ، کیوان ملانوروزی5
، معصومه شجاعی*2 ، علی کاشی3 ، صالح رفیعی4 ، کیوان ملانوروزی5
1- دانشجو، گروه رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران،
2- دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران ،m.shojaei@alzahra.ac.ir
3- دانشیار، گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران،
4- استادیار رفتار حرکتی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران،
5- استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران،
2- دانشیار، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران ،
3- دانشیار، گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران،
4- استادیار رفتار حرکتی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران،
5- استادیار رفتار حرکتی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران،
چکیده: (530 مشاهده)
زمینه و هدف: ریـتم بـه ویژه در شـکل موسـیقی و بـازی بـه عنوان قسمتی از آموزش انسانها و فرهنگهای مختلف امـری مهم تلقی میشود. هدف مطالعه بین فرهنگی حاضر بررسی اثر ۱۶ جلسه تمرینات ریتمیک بر رشد اجتماعی و عزت نفس کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی ایران و ترکیه بود.
روش کار: جامعه آماری این تحقیق کودکان ۸ تا ۱۰ ساله دارای اختلال هماهنگی رشدی بود که طی سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ در مدارس شهر تهران (منطقه ۵) و در شهر استانبول مشغول به تحصیل بودند. از میان جامعه آماری مذکور تعداد ۴۰ نفر به صورت دردسترس انتخاب و به روش تصادفی در چهار گروه ۱۰ نفره (دو گروه از شهر تهران و دو گروه از شهر استانبول) تقسیم و به تمرینات ریتمیک پرداختند. در پیش آزمون و پس آزمون مقیاس بالیدگی اجتماعی واینلند و پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت تکمیل گردید. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه۲۳ و آزمون تحلیل واریانس سه راهه ترکیبی انجام شد.
یافتهها: نتایج این تحقیق اثر معنی دار تمرین بر رشد اجتماعی و عزت نفس (0001>P) و تعامل معنی دار تمرین و فرهنگ بر عزت نفس را (023/0=P) نشان داد. سایر اثرات اصلی و تعاملی معنی دار نبود.
نتیجهگیری: بنابراین نتیجه میگیریم که انجام تمرینات ریتمیک بر پایه مهارتهای بنیادی میتواند به عنوان یک روش تمرینی مؤثر، پویا و با جذابیت لازم برای بهبود مهارتهای اجتماعی و عزت نفس در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی به کار گرفته شود و این نوع تمرینات توانسته است تأثیرات مثبت بیشتری بر بهبود عزت نفس کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی ایرانی داشته باشد. همچنین بر اساس یافتههای این تحقیق مشخص شد که نوع موسیقی عاملی تاثیرگذار بر متغیرهای مورد بررسی در این تحقیق نبود.
روش کار: جامعه آماری این تحقیق کودکان ۸ تا ۱۰ ساله دارای اختلال هماهنگی رشدی بود که طی سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ در مدارس شهر تهران (منطقه ۵) و در شهر استانبول مشغول به تحصیل بودند. از میان جامعه آماری مذکور تعداد ۴۰ نفر به صورت دردسترس انتخاب و به روش تصادفی در چهار گروه ۱۰ نفره (دو گروه از شهر تهران و دو گروه از شهر استانبول) تقسیم و به تمرینات ریتمیک پرداختند. در پیش آزمون و پس آزمون مقیاس بالیدگی اجتماعی واینلند و پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت تکمیل گردید. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه۲۳ و آزمون تحلیل واریانس سه راهه ترکیبی انجام شد.
یافتهها: نتایج این تحقیق اثر معنی دار تمرین بر رشد اجتماعی و عزت نفس (0001>P) و تعامل معنی دار تمرین و فرهنگ بر عزت نفس را (023/0=P) نشان داد. سایر اثرات اصلی و تعاملی معنی دار نبود.
نتیجهگیری: بنابراین نتیجه میگیریم که انجام تمرینات ریتمیک بر پایه مهارتهای بنیادی میتواند به عنوان یک روش تمرینی مؤثر، پویا و با جذابیت لازم برای بهبود مهارتهای اجتماعی و عزت نفس در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی به کار گرفته شود و این نوع تمرینات توانسته است تأثیرات مثبت بیشتری بر بهبود عزت نفس کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی ایرانی داشته باشد. همچنین بر اساس یافتههای این تحقیق مشخص شد که نوع موسیقی عاملی تاثیرگذار بر متغیرهای مورد بررسی در این تحقیق نبود.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
