جلد 31، شماره 1 - ( 1-1403 )                   جلد 31 شماره 1 صفحات 10-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 0
Ethics code: IR.BUMS.REC.1401.288
Clinical trials code: 0


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Haghighi Tabar M, Jafar Tabatabaee T S, Jafar Tabatabaee S S, Ghanifar M H. Comparing the Effectiveness of the Jigsaw Teaching Method and the Ganiye Teaching Model on Improving the Components of Social Isolation (Loneliness, Helplessness, Social Despair and Reduced Tolerance) of Students. , RJMS. 2024; 31 (1) :1-10
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8493-fa.html
حقیقی تبار مهدی، جعفر طباطبایی تکتم سادات، جعفر طباطبایی سمانه سادات، غنی فر محمدحسن. مقایسه اثربخشی روش تدریس جیگ‌ساو و الگوی تدریس گانیه بر بهبود مؤلفه‌های انزوای اجتماعی (تنهایی، عجز، یأس اجتماعی و کاهش تحمل) دانش‌آموزان. ، مجله علوم پزشکی رازی. 1403; 31 (1) :1-10

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8493-fa.html


1- دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران،
2- استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران ، Toktamtabatabaee@yahoo.com
3- استادیار، گروه روانشناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران،
چکیده:   (1945 مشاهده)
زمینه و هدف: دانش­آموزان هر جامعه سرمایه­های بنیادین آن هستند و بقای هر جامعه و وضع آن بیش از هر چیز بر دانش­آموزان آن پایدار است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی روش تدریس جیگ­ساو و الگوی تدریس گانیه بر بهبود مولفه­های انزوای اجتماعی (تنهایی،عجز،یاس اجتماعی و کاهش تحمل) بر دانش آموزان  انجام شده است.
روش­ کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل می­باشد. جامعه­ی مورد نظر پژوهش حاضر را کلیه  دانش اموزان پسر پایه یازدهم رشته ریاضی شهر بیرجند در سال تحصیلی 1401-1400 تشکیل داد. تعداد 90 نفر از دانش­آموزان پسر پایه یازدهم رشته ریاضی بر اساس حجم جامعه و جدول مورگان به طور تصادفی انتخاب شدند و به پرسشنامه­  انزوای اجتماعی پاسخ دادند. سپس 45 نفر به روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب و به‌ طور تصادفی به سه گروه آزمایش (15 نفر روش تدریس جیگ­ساو)، گروه آزمایش دو (15 نفر روش تدریس بر اساس الگوی گانیه) و کنترل (15 نفر) منتسب شدند. گردآوری داده­ها با پرسشنامه انزوای اجتماعی مدرسی یزدی (1393) استفاده شد و تحلیل و آزمون فرضیه‌ها نیز با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره و در صورت تفاوت بین گروه­ها آزمون­های پس مقایسه­ای با کمک نرم افزار 22- SPSS مورد استفاده قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج تحلیل داده­ها نشان داد که  میزان اثربخشی روش تدریس جیگساو و الگوی تدریس گانیه بر مولفه­های انزوای اجتماعی به جز کاهش تحمل، متفاوت است. تفاضل میانگین‌ها نیز نشان می­دهد روش تدریس جیگساو دارای اثربخشی بیشتری می­باشد.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که روش تدریس جیگ­ساو نسبت به الگوی تدریس گانیه روش موثرتری در بهبود مؤلفه­های انزوای اجتماعی (تنهایی، عجز، یأس اجتماعی و کاهش تحمل) دانش­آموزان است.
متن کامل [PDF 1062 kb]   (606 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb