Research code: IR.UMZ.REC.097004
Ethics code: IR.UMZ.REC.097004
Clinical trials code: IR.UMZ.REC.097004
1- فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس نسیبه، تهران، ایران، فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس نسیبه، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. ،mousavi2753@gmail.com
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. ،
چکیده: (11 مشاهده)
زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری خودایمن با ضایعات ملتهب و دمیلینیه شونده در سیستم عصبی مرکزی میباشد. هدف از این مطالعه بررسی پاسخ عوامل نوروالتهابی مغز در رت های مبتلا به آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی به اثر حفاظتی تمرینات اینتروال و مصرف ویتامین D بود.
مواد و روشها: در این پژوهش تجربی، 48سر موش ماده نژاد لوئیز 4هفتهای بهطور تصادفی به 8گروه تقسیم شدند. پروتکل اینتروال شامل۱۰ تکرار ۱ دقیقهای، نسبت کار به استراحت ۱ به ۲ و کل زمان دویدن ۳۰دقیقه بود. شدت تمرین به تدریج از ۲۵ متر در دقیقه به ۷۰متر در دقیقه افزایش یافت. رتها با نخاع خوکچه هندی و ادجوانت کامل ایمونیزه شدند. مدل EAE در انتهای هفته ششم تمرینات القاء شد. رتها به ازای هر کیلوگرم وزن بدن 5میکروگرم ویتامین D3در 150میکرولیتر روغن کنجد هر دو روز یک بار به مدت 2هفته بهصورت داخل صفاقی دریافت کردند. دادهها به روش آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری p<0.05 تجزیه و تحلیل شد.
نتایج: نتایج نشان داد که بین گروهها در شاخص NF-KB و TGF-B تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0p>). میانگین تغییرات IL-17 در گروه ویتامین D در مدل EAE افزایش معنیداری نسبت به گروه کنترل سالم ویتامین D داشت (01/0=P). میانگین تغییرات GM-CSF در گروههای اینتروال سالم (018/0=P)، D کنترل سالم (02/0=P)، D اینتروال سالم(001/0=P) و D اینتروالMS (03/0=P) کاهش معنیداری نسبت به گروه کنترل سالم داشت.
نتیجهگیری: تمرینات اینتروال و ویتامین با بهبود عوامل نوروالتهابی مغز در رت های مبتلا به آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی همراه نبود.
مواد و روشها: در این پژوهش تجربی، 48سر موش ماده نژاد لوئیز 4هفتهای بهطور تصادفی به 8گروه تقسیم شدند. پروتکل اینتروال شامل۱۰ تکرار ۱ دقیقهای، نسبت کار به استراحت ۱ به ۲ و کل زمان دویدن ۳۰دقیقه بود. شدت تمرین به تدریج از ۲۵ متر در دقیقه به ۷۰متر در دقیقه افزایش یافت. رتها با نخاع خوکچه هندی و ادجوانت کامل ایمونیزه شدند. مدل EAE در انتهای هفته ششم تمرینات القاء شد. رتها به ازای هر کیلوگرم وزن بدن 5میکروگرم ویتامین D3در 150میکرولیتر روغن کنجد هر دو روز یک بار به مدت 2هفته بهصورت داخل صفاقی دریافت کردند. دادهها به روش آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنیداری p<0.05 تجزیه و تحلیل شد.
نتایج: نتایج نشان داد که بین گروهها در شاخص NF-KB و TGF-B تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0p>). میانگین تغییرات IL-17 در گروه ویتامین D در مدل EAE افزایش معنیداری نسبت به گروه کنترل سالم ویتامین D داشت (01/0=P). میانگین تغییرات GM-CSF در گروههای اینتروال سالم (018/0=P)، D کنترل سالم (02/0=P)، D اینتروال سالم(001/0=P) و D اینتروالMS (03/0=P) کاهش معنیداری نسبت به گروه کنترل سالم داشت.
نتیجهگیری: تمرینات اینتروال و ویتامین با بهبود عوامل نوروالتهابی مغز در رت های مبتلا به آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی همراه نبود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
ارسال پیام به نویسنده مسئول
