جلد 28، شماره 8 - ( 8-1400 )                   جلد 28 شماره 8 صفحات 53-44 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.PNU.REC.1398.059

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Geramfard N, Naghibi S, Shariatzadeh Joneydi M, Barzegari A, Saadatmand M. Changes in PKa gene expression following three models of continuous training with moderate, high intensity and high intermittent intensity training in liver tissue of male Wistar rats. RJMS 2021; 28 (8) :44-53
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6678-fa.html
گرام فرد ناهید، نقیبی سعید، شریعت زاده محمد، برزگری علی، سعادتمند مینو. تغییرات بیان ژن PKa متعاقب سه مدل تمرین تداومی با شدت متوسط، شدید و تناوبی شدید در بافت کبد رت‌های نر نژاد ویستار. مجله علوم پزشکی رازی. 1400; 28 (8) :44-53

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6678-fa.html


دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ، sdnaghibi@yahoo.com
چکیده:   (1275 مشاهده)
زمینه و هدف: تمرینات هوازی اثرات مفیدی بر عملکرد و آنزیم­های کبد دارد و باعث بهبود متابولیسم و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی آن می‌شود. به همین علت هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر سه روش تمرینی تمرینات اینتروال با شدت بالا، تمرینات پر شدت و تمرینات با شدت متوسط بر بیان ژن PKa در بافت کبد رت­های نرجوان نژاد ویستار بود.
روش­ کار: در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار 8 هفته­ای با میانگین وزنی­33±237 گرم به‌طور تصادفی به 4 گروه کنترل، تمرین هوازی با شدت متوسط (MIT)، تمرین هوازی شدید (HIT)، تمرین هوازی تناوبی شدید (HIIT) تقسیم شدند. برنامه­های تمرینی در گروه­های تجربی به مدت 8 هفته و 5 روز در هفته انجام شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، نمونه­برداری از بافت کبد انجام گرفت. بیان ژن­ PKa در بافت کبد با روش PCr تعیین شد.
یافته‌ها: بیان PKa در هر یک از گروه­های ورزشی مورد مطالعه در مقایسه با گروه کنترل، به‌طور معنی­داری افزایش یافت (001/0p=). در مقایسه سه مدل تمرین مشخص گردید که بیان PKa در گروه MIT نسبت به سایر گروه­های تمرینی افزایش معنی‌داری داشته است (001/0p=).
نتیجه ­گیری: هر سه شیوه تمرینی توانست با بهبود بیان ژن­های مورد مطالعه، تغییرات مطلوبی در کاهش پیامدهای ناشی از آسیب بافت کبد ایجاد نماید. با این حال به نظر می‌رسد که تمرینات MIT تأثیرات مطلوب­تری داشته است، هرچند در این زمینه به تحقیقات بیشتری نیاز است.
متن کامل [PDF 718 kb]   (271 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb