زمینه و هدف: شناخت تفاوتهای موجود میان والدین کودکان با نشانگان داون و والدین کودکان عادی، میتواند به طراحی مداخلات مؤثرتر، خدمات حمایتی هدفمندتر و سیاستگذاری دقیقتر در حوزه سلامت خانواده منجر شود، بنابراین هدف مطالعه بررسی مقایسه ویژگیهای زیستی و روانی والدین کودکان با نشانگان داون و والدین کودکان عادی در شهر کرمانشاه بود.
روش کار: روش مطالعه پس رویدادی (علی- مقایسهای) بود که جامعه آماری آن شامل دانش آموزان با نشانگان داون که در مدارس استثنایی و دانش آموزان عادی که در سال تحصیلی 1393-1392 در دبستانهای شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بود و از کل دانش آموزان عادی شهر کرمانشاه با روش نمونهگیری خوشهای 70 دانش آموز (40 پسر و 30 دختر) برگزیده شدهاند. در این پژوهش برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامهای که توسط گروهی از متخصصین این رشته تنظیم گردید استفاده شد. از آزمون مجذور کای (خی دو) برای معنیدار بودن تفاوت بین متغیرها استفاده گردید.
یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که بین فصل تولد و فراوانی تولد کودک با نشانگان داون رابطه معناداری وجود ندارد. در مقابل، نتایج بیانگر آن بود که با افزایش تفاوت سنی پدر و مادر، افزایش ترتیب تولد، نامطلوب بودن وضعیت عاطفی-روانی مادر و نیز افزایش تمایل به فرزندآوری، فراوانی تولد کودک با نشانگان داون بیشتر میشود و میان این متغیرها و فراوانی تولد کودک با نشانگان داون رابطه معناداری وجود دارد.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش، برخی ویژگیهای زیستی و روانی والدین میتوانند در افزایش احتمال تولد کودک با نشانگان داون نقش داشته باشند، در حالی که فصل تولد تأثیر معناداری در این زمینه ندارد؛ بنابراین توجه به عوامل خانوادگی، روانی و زیستی والدین در برنامهریزیهای پیشگیرانه و مشاورهای ضروری به نظر میرسد.