Research code: 1404-3-70-35268
Ethics code: IR.IUMS.REC.1404.722
Clinical trials code: 1
1- متخصص کودکان، استادیار، گروه کودکان بیمارستان فیروزآبادی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران،
2- فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان، دانشیار، گروه کودکان بیمارستان حضرت علی اصغر(ع)، مرکز توسعه تحقیقات بالینی علیاصغر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ، Dr.vafaeeshahi@yahoo.com
چکیده: (790 مشاهده)
زمینه و هدف: این مطالعه یک گزارش موردی نادر از سندرم گیلنباره (GBS) در دختر ۷ ساله را ارائه میدهد که پس از یک عفونت دندانی بروز یافت. اهمیت این گزارش در چند محور اصلی نهفته است: نخست، برجستهسازی نقش محرکهای غیرمعمول مانند عفونتهای دندانی در بروز بیماریهای خودایمنی؛ دوم، تأکید بر پیچیدگی مسیر تشخیص در حضور عوامل روانپزشکی مانند اضطراب و اختلال سازگاری؛ و سوم، مرور مکانیسمهای ایمنی و نورواندوکرین که میتوانند شدت بیماری را افزایش دهند.
معرفی مورد: بیمار دختر ۷ ساله با علایم غیر اختصاصی مانند سردرد، ضعف عمومی، بیحالی و میالژی به اورژانس مراجعه کرد. در سابقه وی کشیدن دندان به دلیل دنداندرد یک ماه قبل بوده که به همین دلیل ابتدا با شک به آبسه دندانی با آنتیبیوتیک درمان شد و ترخیص گردید. مجددا چهار روز بعد با تشدید علائم شامل ناتوانی در راه رفتن، دیزارتری، درد گردن و اپیزودهای گزارششده "خیرگی" مجدداً مراجعه کرد. علائم حیاتی قابل توجه تاکی کاردی (۱۴۰=HR) بود. همچنین شرح حال استرس و اضطراب شدید روانی از ۲ هفته قبل را گزارش میکرد. آزمایشات اولیه نوتروپنی (۱۲۷۵ANC= ) همراه با مارکرهای التهابی نرمال منفی و CRP (ESR=7) نشان داد. سیتی گردن در ابتدا یک توده بافت نرم کوچک در ناحیه سوپرااسترنال را گزارش کرد که در سونوگرافی بعدی تأیید نشد. MRI مغز و ستون فقرات نرمال بود. تستهای سرولوژی برای علل عفونی ME2 Wright، (Widal) منفی بود. مشاوره روانپزشکی، اختلال سازگاری همراه با اضطراب را مطرح کرد و توصیه به درمان دارویی با الانزاپین داشته است. در ادامه یافته تشخیصی حیاتی در EMG/NCV بود که پلینوروپاتی حسی-حرکتی دمیلینهکننده حاد و متقارن را نشان داد که با سندرم گیلنباره (GBS) سازگار بود. بیمار قبل از تشخیص قطعی نورولوژیک، برای عفونت دندانی عمقی مشکوک، آنتیبیوتیک تجربی دریافت کرد. پس از دریافت نتایجEMG/NCV، مدیریت به سمت درمان GBS هدایت شد.
نتیجهگیری: این گزارش نشان میدهد که محرکهای غیرمعمول مانند عفونت دندانی میتوانند در بروز بیماریهای خودایمنی مانند سندرم گیلن باره نقش داشته باشند. در مطالعات پیشین، بیشترین محرکها شامل عفونتهای تنفسی و گوارشی گزارش شدهاند، اما این مورد اهمیت توجه به سایر منابع عفونت را برجسته میکند. علاوه بر این، بیمار سابقه استرس روانی شدید داشت که میتواند از طریق محور هیپوتالاموس-هیپوفیز و افزایش سطح کورتیزول، شدت پاسخ ایمنی را افزایش دهد
نوع مطالعه:
موردنگاري |
موضوع مقاله:
اعصاب کودکان