مجله علوم پزشکی رازی

مقدمه و هدف: این مطالعه با هدف تعیین توزیع میکروارگانیسم‌های بیماری‌زای جدا شده از نمونه‌های آسپیره نای و مقاومت آنتی‌بیوتیکی آنها در بخش مراقبت‌های ویژه کودکان انجام شد. باتوجه به اینکه چنین آنالیز آماری برای اولین در بیمارستان فیروزآبادی انجام میشود و اطلاعاتی در مورد پروفایل میکروبیال بیماران انتوبه PICU وجود ندارد، میتوان با تعیین شیوع انواع ارگانیسم های عفونی در بیماران و پاسخ به درمان تجربی آنتی بیوتیکی زودهنگام آن ها قبل از آماده شدن نتایج کشت تراشه کمک بسیار زیادی بر کنترل عفونت و درمان این بیماران کرد. در نهایت با استفاده از نتایج این مطالعه می توان در جهت شناخت بهتر عوامل عفونت های بیمارستانی و تصمیم گیری آینده در رابطه با مصرف آنتی بیوتیک در بیماران بستری مبتلا به عفونت بیمارستانی کمک شایانی کرده و علاوه بر کاهش مورتالیتی و موربیدیتی حاصل از آن از هزینه های نظام سلامت و بار این بیماری ها کاست.
مواد و روش ها: این مطالعه گذشته نگر و مقطعی پس از اخذ مجوزهای لازم از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی ایران آغاز گردید. جامعه آماری شامل تمامی کودکان اینتوبه شده بستری در PICU بیمارستان فیروزآبادی از سال 1398 الی 1400 بود. اطلاعات دموگرافیک بیماران و اطلاعات پرونده بستری بیماران شامل سن، جنس، علت و مدت بستری، نوع ارگانیسم یافت شده و آنتی بیوگرام آنها جمع آوری شد. سپس کلیه اطلاعات با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ورژن 26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: از 78 بیمار مورد بررسی، 44 بیمار(4/56%) پسر و 34 بیمار(6/43%) دختر بودند و میانگین سنی بیماران مورد بررسی 5/0 ± 8/4 سال بود. در بررسی علت بستری بیماران، فراوان ترین علل به ترتیب به پنومونی با 26 بیمار(3/33%)، کووید با 19 بیمار (4/24%) و تشنج با 10 بیمار(8/12%) بودند و میانگین مدت بستری بیماران، 8/31 ± 0/25 روز بود. از 78 بیمار مورد بررسی، 135 مورد کشت مثبت تراشه به دست آمده بود که در بررسی ارگانیسم های موجود در کشت های مثبت تراشه، فراوان ترین ارگانیسم ها به ترتیب شامل Acinetobacter baumannii در 26 مورد(3/19%)، Klebsiella pneumoniae در 24 مورد(8/17%) و Pseudomonas aeruginosa در 20 مورد (8/14%) بودند. در بررسی آنتی بیوگرام، بیشترین حساسیت نسبت به آنتی بیوتیک ها، به ترتیب نسبت به آمیکاسین در 27 مورد(20%)، سیپروفلوکساسین در 26 مورد(3/19%) و مروپنم در 19 مورد(1/14%) و بیشترین مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک ها، به ترتیب نسبت به سفتریاکسون در 98 مورد(6/72%)، سفکسیم در 93 مورد(9/68%) و ایمی پنم در 82 مورد(7/60%) وجود داشت. در بررسی ارتباط بین مدت بستری در بیمارستان با نوع ارگانیسم در کشت تراشه، ارتباط معنی دار آماری وجود داشت( ضریب همبستگی=230/0- ،001/0 P < )؛ به طوری که بیشترین مدت بستری به ترتیب در کشت مثبت با Enterobacter aerogenes(5/3 ± 119روز)،Escherichia coli(7/3 ± 2/97 روز) و Enterobacter agglomerans(6/6 ± 1/75 روز) وجود داشت.
بحث و نتیجه گیری: با توجه به مشخص شدن شایع ترین پاتوژن ها در کشت تراشه بیماران بستری در PICU، انجام اقداماتی جهت پیشگیری از انتقال بیمارستانی این عفونت ها و مدیریت به موقع و صحیح آن ها، ضروری به نظر می رسد. همچنین عدم استفاده از آنتی بیوتیک هایی که بیشترین مقاومت را در میان پاتوژن های کشت مثبت تراشه دارند، به مدیریت تجربی بهینه تر این عفونت ها کمک خواهد کرد.