Research code: 01
Ethics code: 01
Clinical trials code: 01
Aliazam S, Ghazalian F, Soheili S, Abed Natanzi H, Gholami M. Evaluation of AKT and mTOR Protein Changes in Response to Eccentric and Concentric Physical Activity in Healthy Young Men. , RJMS. 2022; 29 (10) :403-413
URL:
http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8136-fa.html
علی اعظم سعید، غزالیان فرشاد، سهیلی شهرام، عابد نطنزی حسین، غلامی ماندانا. پاسخ پروتئینهای mTOR، AKT عضلانی به تمرینات مقاومتی مجزا در افراد سالم. ، مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (10) :403-413
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8136-fa.html
1- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقبقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
2- دانشیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقبقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، phdghazalian@gmail.com
3- استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
4- استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
چکیده: (2063 مشاهده)
زمینه و هدف: تغییر ساختار عضله اسکلتی بهعنوان یکی از تغییرات اصلی عضله درنتیجه تمرینات ورزشی شناختهشده است؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی پاسخ پروتئینهای mTOR،AKT به تمرینات مقاومتی اکسنتریک و کانسنتریک مجزا در افراد سالم بود.
روش کار: 10 مرد سالم بهصورت تصادفی در دو گروهه (گروه کانسنتریک 5 نفرگروه اکسنتریک 5 نفر) تقسیم شدند. انقباض آیزوکینتیک شامل اکسنتریک و کانسنتریک اکستنشن زانو با حداکثر قدرت و سرعت بود. به منظور همسانسازی بارکاری در هر دو پروتکل یکسان در نظر گرفته شد و سرعت رفتوبرگشت 60 درجه بر ثانیه بود. انقباضها شامل 12 ست 10 تکراری برای پای راست، زمان استراحت بین هر ست 30 ثانیه در نظر گرفته شد. در ابتدا و انتهای مطالعه بایوپسی انجام شد. بایوپسی در دو جهت دیستال و پروگزیمال عضله پهن جانبی انجام شد. برای بررسی بیان پروتئینهای mTOR و AKT در هر گروه بررسی بافت ها با تکنیک ایمونوسیتوشیمی استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل دادههای از روش آماری تی وابسته و آزمون کوواریانس استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد، تغییرات درون گروهی پروتئینهای mTOR و AKT بعد از یک جلسه فعالیت، در گروه برونگرا و درونگرا معنادار بود (05/0 p≤). با این حال تغییرات بین گروهی پروتئینهای mTOR و AKT نشان دهنده عدم تفاوت بین دو گروه بود.
نتیجه گیری: در مجموع مطالعه حاضر نشان داد یک جلسه فعالیت برونگرا و درونگرا منجر به تغییر فاکتورهای درگیر در قدرت و هایپرتروفی عضلات اسکلتی میشود. علاوه بر این، این تغییرات در مجموع در انقباض برونگرا بیش از درونگرا است.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی