جلد 30، شماره 1 - ( 1-1402 )                   جلد 30 شماره 1 صفحات 233-222 | برگشت به فهرست نسخه ها

Ethics code: IR.IAU.SRB.REC.1401.281
Clinical trials code: IR.IAU.KH.REC.1399.008

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zayerzadeh E, Jafari F, Zabihi R, Zahrakar K. Relationship between Strength-based Leisure time and Work-Family Conflict Mediated by Psychological Resilience of Female Nurses. , RJMS. 2023; 30 (1) :222-233
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7206-fa.html
زایرزاده الهه، جعفری فروغ، ذبیحی رزیتا، زهراکار کیانوش. رابطه اوقات فراغت توانمند محور و تعارض کار- خانواده با میانجیگری تاب آوری روانی پرستاران زن. ، مجله علوم پزشکی رازی. 1402; 30 (1) :222-233

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7206-fa.html


1- دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
2- استادیار، گروه روان شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، forugh_jafary@yahoo.com
3- استادیار، گروه روان شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
4- استاد، گروه مشاوره، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران،
چکیده:   (2191 مشاهده)
زمینه و هدف: کیفیت فعالیت­های اوقات فراغت، در سبک زندگی امروز، می‌تواند گره­گشای برخی استرس­های ناشی از شغل باشد. بر همین اساس هدف پژوهش، بررسی ارتباط بین اوقات فراغت توانمند محور و تعارض کار- خانواده با میانجی­گری تاب آوری انجام شد.
روش کار: روش تحقیق حاضر از نوع پژوهش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل پرستاران بیمارستان­های منطقه 2 تهران بود. حجم نمونه برابر 210 نفر از پرستاران این منطقه بود که به روش خوشه­ای و تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری پژوهش شامل پرسش نامه تعارض کار-خانواده کارلسون و همکاران (2000)، پرسش نامه محقق ساخته اوقات فراغت توانمندمحور و پرسش نامه تاب آوری کونور و دیویدسون (2003) بود. داده‌های این پژوهش با استفاده از مدل‌یابی تحلیل مسیر با استفاده از نرم‌افزار لیزرل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: داده‌ها نشان داد که اوقات فراغت مبتنی بر خرد و تعالی موجب افزایش تاب‌آوری می‌شوند و به واسطه افزایش آن می‌توانند موجب کاهش تعارض کار–خانواده شوند. در واقع، توانمندی‌های مبتنی بر خرد و تعالی نتوانسته‌اند اثر مستقیم بر تعارض کار–خانواده داشته باشند، بلکه این اثرگذاری به صورت غیرمستقیم و به واسطه تاب آوری بود. در عین حال، اوقات فراغت مبتنی بر انسانیت، شجاعت و میانه روی اثر معناداری بر تاب‌آوری و تعارض کار – خانواده ندارند.
نتیجه‌گیری: به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که تاب آوری روانی پرستاران زن نقش واسطه‌ای در رابطه بین اوقات فراغت توانمند محور و تعارض کار- خانواده دارد و می‌توان با بهبود اوقات فراغت، سطح تعارض کار- خانواده را تحت تأثیر قرار داد.
 
متن کامل [PDF 704 kb]   (777 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb