جلد 29، شماره 5 - ( 5-1401 )                   جلد 29 شماره 5 صفحات 15-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: مستخرج از پايان نامه ارشد
Ethics code: IR.IAU.NAJAFABAD.REC.1397.065

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezaii E, Haghayegh S A. Structural Modeling of Relationship Between Disease Stigma and Social Anxiety by Considering the Mediating Role of Family Function in Patients with Epilepsy. , RJMS. 2022; 29 (5) :1-15
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6096-fa.html
رضایی الهه، حقایق سید عباس. مدل‌یابی ساختاری رابطه‌ استیگمای بیماری با اضطراب اجتماعی با توجه به نقش واسطه‌ای عملکرد خانوادگی در بیماران مبتلا به صرع. ، مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (5) :1-15

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6096-fa.html


1- دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران، گروه روانشناسی
2- استادیار، گروه روان شناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران، گروه روانشناسی ، abbas_haghayegh@yahoo.com
چکیده:   (2757 مشاهده)
زمینه و هدف: صرع به‌شدت بر زندگی افراد مبتلا به آن تأثیر می‌گذارد و با کاهش سلامت جسمی و روانی آنان موجب بروز اختلالات روان‌پزشکی می‌شود. صرع یکی از بیماری‌های شایع و مزمن نورولوژیکی است که در عین­حال می‌تواند مشکلات روان­شناختی زیادی برای افراد مبتلا به این بیماری ایجاد کند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه استیگمای بیماری با اضطراب اجتماعی در بیماران مبتلا به صرع با توجه به نقش واسطه­ای مولفه­های عملکرد خانوادگی بوده است.
روش کار: طرح پژوهش حاضر از نوع پژوهش­های توصیفی به شیوه معادلات ساختاری بوده است. 117 بیمار مبتلا به صرع-بر اساس تشخیص پزشک متخصص- به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به وسیله پرسشنامه­‌های مقیاس استیگمای صرع، پرسشنامه هراس اجتماعی و پرسشنامه ابزار سنجش خانواده مورد ارزیابی قرار گرفتند. نمونه‌گیری ذکر شده از اوایل اردیبهشت ماه 1397 آغاز و تا آخر تیرماه به مدت 3 ماه ادامه داشت. داده­ها با استفاده از روش مدل­یابی ساختاری تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: شاخص‌های برازندگی اکثر مدل‌های مفروض بالاتر از مقدار مطلوب و در سطح خوبی قرار دارند که این مقدار حاکی از برازش خوب مدل است. نتایج حاکی از تایید نقش واسطه­ای تعدادی از مولفه‌های عملکرد خانوادگی شامل حل مسئله، نقش‌ها، پاسخگویی عاطفی و کنترل رفتاری در رابطه استیگمای بیماری با اضطراب اجتماعی در بین بیماران مصروع بود (05/0>p). اما نقش میانجی مولفه‌های ارتباط، آمیزش عاطفی و عملکرد کلی خانواده در رابطه استیگمای بیماری با اضطراب اجتماعی در بین بیماران مصروع معنادار به دست نیامد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده، استیگمای بیماری می­تواند اضطراب اجتماعی بیماران مبتلا به صرع را افزایش دهد ولی برخی از مولفه­های عملکرد خانوادگی می توانند این تاثیر را تعدیل کنند.
متن کامل [PDF 737 kb]   (889 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb