جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )
جلد 32 شماره 1 صفحات 10-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 1402.07
Ethics code: IR.IUMS.REC.1402.07
Clinical trials code: 1402.07
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shahrasbi M, Vaghardoost R, Alizadeh Otaghor H, Farokh Forghani S. Effectiveness of Skin Grafting in Diabetic Versus Non-Diabetic Patients with Second-Degree Burns. RJMS 2025; 32 (1) :1-10
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9158-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9158-fa.html
شهراسبی محمدرضا، وقردوست رضا، علیزاده اطاقور حمیدرضا، فرخ فرقانی سیامک. اثربخشی پیوند پوست در بیماران دیابتی و غیر دیابتی با سوختگی درجه دو. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-10
1- گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، دانشگاه علوم پزشکی ایران
2- گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ،Rezavaghar@yahoo.com
3- مرکز تحقیقات تروما و آسیب، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4- مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران،
2- گروه جراحی پلاستیک و ترمیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ،
3- مرکز تحقیقات تروما و آسیب، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4- مرکز تحقیقات سوختگی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران،
چکیده: (138 مشاهده)
زمینه و هدف: آسیبهای ناشی از سوختگی همچنان یکی از چالشهای مهم در عمل بالینی به شمار میروند، بهویژه در بیمارانی که به بیماریهای زمینهای مانند دیابت شیرین مبتلا هستند. تأخیر در ترمیم زخم در بیماران دیابتی ماهیتی چندعاملی دارد. این پژوهش با ارزیابی شاخصهایی نظیر بقای پیوند، روند بهبود زخم و میزان بروز عوارض، در پی آن است تا مشخص کند آیا بیماران دیابتی به نتایجی قابلمقایسه با بیماران غیر دیابتی دست مییابند و چه عوامل بالقوهای میتوانند بر فرآیند ترمیم در این جمعیت پرخطر تأثیرگذار باشند.
روش کار: این مطالعه به صورت کوهورت آیندهنگر در بیمارستان شهید مطهری انجام شد و ۵۶ بیمار مبتلا به سوختگی درجه دو را شامل گردید. شرکتکنندگان بهطور مساوی به دو گروه تقسیم شدند؛ ۲۸ بیمار دیابتی و ۲۸ بیمار غیر دیابتی. تمامی بیماران تحت عمل پیوند پوست استاندارد قرار گرفتند. پیگیری پس از جراحی در سه زمان کلیدی، شامل پنج روز، یک ماه و سه ماه پس از عمل، صورت گرفت. در هر مرحله از پیگیری، ارزیابیهای بالینی با تمرکز بر میزان چسبندگی پیوند، بسته شدن زخم، علائم عفونت و روند کلی بازسازی بافت انجام شد. دادههای جمعآوریشده با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.
یافتهها: یافتههای این مطالعه نشان داد که بیماران دیابتی و غیر دیابتی پس از پیوند پوست، نتایج عموماً مطلوبی را تجربه کردند. در پیگیریهای یک ماهه و سه ماهه، اکثر بیماران دیابتی به بسته شدن رضایتبخش زخم و بازسازی بافت دست یافتند. نکته مهم این است که هیچ تفاوت معنیداری بین دو گروه در عوارض عمده بعد از عمل مانند رد پیوند یا عفونت مشاهده نشد. این یافتهها نشان میدهد که با مدیریت دقیق قبل از عمل، از جمله کنترل قند خون، مراقبت از زخم و پیشگیری از عفونت، بیماران دیابتی میتوانند از پیوند پوست مشابه بیماران غیر دیابتی بهرهمند شوند. نظارت دقیق و مداخلات به موقع در دوره اولیه پس از عمل برای حمایت از بقای پیوند و بهبودی کلی ضروری بود.
نتیجهگیری: پیوند پوست یک گزینه درمانی مؤثر برای سوختگیهای درجه دو در هر دو گروه بیماران دیابتی و غیر دیابتی محسوب میشود. مراقبت مناسب در دوره قبل از عمل، بهکارگیری تکنیک جراحی و پایش دقیق پس از عمل میتواند تأخیرهای اولیه در روند ترمیم را کاهش داده و به دستیابی به پیامدهای مطلوب کمک کند
روش کار: این مطالعه به صورت کوهورت آیندهنگر در بیمارستان شهید مطهری انجام شد و ۵۶ بیمار مبتلا به سوختگی درجه دو را شامل گردید. شرکتکنندگان بهطور مساوی به دو گروه تقسیم شدند؛ ۲۸ بیمار دیابتی و ۲۸ بیمار غیر دیابتی. تمامی بیماران تحت عمل پیوند پوست استاندارد قرار گرفتند. پیگیری پس از جراحی در سه زمان کلیدی، شامل پنج روز، یک ماه و سه ماه پس از عمل، صورت گرفت. در هر مرحله از پیگیری، ارزیابیهای بالینی با تمرکز بر میزان چسبندگی پیوند، بسته شدن زخم، علائم عفونت و روند کلی بازسازی بافت انجام شد. دادههای جمعآوریشده با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت.
یافتهها: یافتههای این مطالعه نشان داد که بیماران دیابتی و غیر دیابتی پس از پیوند پوست، نتایج عموماً مطلوبی را تجربه کردند. در پیگیریهای یک ماهه و سه ماهه، اکثر بیماران دیابتی به بسته شدن رضایتبخش زخم و بازسازی بافت دست یافتند. نکته مهم این است که هیچ تفاوت معنیداری بین دو گروه در عوارض عمده بعد از عمل مانند رد پیوند یا عفونت مشاهده نشد. این یافتهها نشان میدهد که با مدیریت دقیق قبل از عمل، از جمله کنترل قند خون، مراقبت از زخم و پیشگیری از عفونت، بیماران دیابتی میتوانند از پیوند پوست مشابه بیماران غیر دیابتی بهرهمند شوند. نظارت دقیق و مداخلات به موقع در دوره اولیه پس از عمل برای حمایت از بقای پیوند و بهبودی کلی ضروری بود.
نتیجهگیری: پیوند پوست یک گزینه درمانی مؤثر برای سوختگیهای درجه دو در هر دو گروه بیماران دیابتی و غیر دیابتی محسوب میشود. مراقبت مناسب در دوره قبل از عمل، بهکارگیری تکنیک جراحی و پایش دقیق پس از عمل میتواند تأخیرهای اولیه در روند ترمیم را کاهش داده و به دستیابی به پیامدهای مطلوب کمک کند
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
جراحی ترمیمی و پلاستیک
ارسال پیام به نویسنده مسئول
