جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )
جلد 32 شماره 1 صفحات 9-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 01
Ethics code: IR.IAU.TNB.REC.1404.393
Clinical trials code: 01
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Fekri H, Jafari A. Evaluating the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy on Reducing Marital Alienation among Divorce Applicants in Tehran. RJMS 2025; 32 (1) :1-9
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9000-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9000-fa.html
فکری حانیه، جعفری علیرضا. ارزیابی تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش دلزدگی زناشویی در میان متقاضیان طلاق در شهر تهران. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-9
حانیه فکری1 
، علیرضا جعفری*2
، علیرضا جعفری*2
1- کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد هرمزگان، هرمزگان، ایران،
2- : استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
2- : استادیار، گروه روانشناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
چکیده: (35 مشاهده)
زمینه و هدف: از جمله مخاطرات ازدواج و روابط صمیمی، دلزدگی زناشویی است و دلزدگی زناشویی وضعیت دردناک فرسودگی جسمی، عاطفی و روانی است که کسانی را که توقع دارند عشق رویایی و ازدواج به زندگی شان معنا ببخشد را متأثر میسازد. این پژوهش با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان دلزدگی زناشویی در متقاضیان طلاق انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی بود. جامعه پژوهش تمام زوجین متقاضی طلاق در شش ماه اول سال 1403 مراجعه کننده به مراکز مشاوره دادگاه شهر تهران بود. نمونهگیری در این پژوهش به روش هدفمند بود و از بین کسانی که نمره دلزدگی زناشویی بالاتر داشتند 30 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15نفر) جایگزین شد. گروه آزمایش در 8 جلسه درمانی شرکت کردند. دادهها با استفاده از پرسشتامه دلزدگی زناشویی پاینز (١٩٩٦) به دست آمد. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان دلزدگی زناشویی در متقاضیان طلاق تأثیر دارد.
نتیجهگیری: به طور کلی نتیجه میتوان گرفت با توجه به حساس بودن مسئله طلاق در خانواده و اثرگذاری این درمان بر دلزدگی زناشویی میتوان از این درمان جهت جلوگیری روند طلاق استفاده نمود.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی بود. جامعه پژوهش تمام زوجین متقاضی طلاق در شش ماه اول سال 1403 مراجعه کننده به مراکز مشاوره دادگاه شهر تهران بود. نمونهگیری در این پژوهش به روش هدفمند بود و از بین کسانی که نمره دلزدگی زناشویی بالاتر داشتند 30 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15نفر) جایگزین شد. گروه آزمایش در 8 جلسه درمانی شرکت کردند. دادهها با استفاده از پرسشتامه دلزدگی زناشویی پاینز (١٩٩٦) به دست آمد. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان دلزدگی زناشویی در متقاضیان طلاق تأثیر دارد.
نتیجهگیری: به طور کلی نتیجه میتوان گرفت با توجه به حساس بودن مسئله طلاق در خانواده و اثرگذاری این درمان بر دلزدگی زناشویی میتوان از این درمان جهت جلوگیری روند طلاق استفاده نمود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
