Research code: 96000001
Ethics code: IR.GERUMS.REC.1403.020
Clinical trials code: مورد ندارد
محمد جعفری1 
، مصطفی حاجیملا حسینی2 ، مجید حوش میرصفا3 
، مریم کیخایی4 ، رقیه بابایی5 ، حمید نیکخو3 ، علیرضا نجفی*6
، مصطفی حاجیملا حسینی2 ، مجید حوش میرصفا3 ، مریم کیخایی4 ، رقیه بابایی5 ، حمید نیکخو3 ، علیرضا نجفی*6
1- مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشکده علوم پزشکی گراش، گراش، ایران، استان فارس، شهرستان گراش، بلوار دانشجو ، دانشکده علوم پزشکی گراش، دانشکده پیراپزشکی، کد پستی58666 -74417
2- گروه ایمنیشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، تهران، اوین، میدان شهید شهریاری کدپستی: 1983969411
3- گروه ایمنیشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، تهران، بزرگراه همت جنب برج میلاد، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4- گروه زیست مواد دارویی و مرکز تحقیقات زیست مواد در پزشکی (MBRC)، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران، استان تهران، تهران، منطقه ۶، خیابان پورسینا، کد مکان: P94V+8MF
5- گروه نانوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای پیشرفته، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران، تهران، خیابان دکتر شریعتی، دو راهی قلهک، خیابان امیر پابرجا، بلوار آئینه، نبش خیابان گل یخ،
6- گروه ایمنیشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، تهران، بزرگراه همت جنب برج میلاد، دانشگاه علوم پزشکی ایران ،najafi.ar@iums.ac.ir
2- گروه ایمنیشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران، تهران، اوین، میدان شهید شهریاری کدپستی: 1983969411
3- گروه ایمنیشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، تهران، بزرگراه همت جنب برج میلاد، دانشگاه علوم پزشکی ایران
4- گروه زیست مواد دارویی و مرکز تحقیقات زیست مواد در پزشکی (MBRC)، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران، استان تهران، تهران، منطقه ۶، خیابان پورسینا، کد مکان: P94V+8MF
5- گروه نانوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای پیشرفته، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران، تهران، خیابان دکتر شریعتی، دو راهی قلهک، خیابان امیر پابرجا، بلوار آئینه، نبش خیابان گل یخ،
6- گروه ایمنیشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران، تهران، بزرگراه همت جنب برج میلاد، دانشگاه علوم پزشکی ایران ،
چکیده: (553 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: اینترلوکین-35 (IL-35) یک سایتوکاین تازه کشف شده از خانواده IL-12 است. این سایتوکاین یک سایتوکاین مهاری بوده که توسط سلولهای T و B تنظیمی ترشح میشود. در مطالعات قبلی، نقش این سایتوکاین در پاتوژنز چندین بیماری ویروسی مورد بررسی قرار گرفته است. با این حال، اطلاعات محدودی درباره رابطه بین IL-35 و عفونت همزمان HIV/HCV وجود دارد. هدف این مطالعه مقایسه غلظت IL-35 در بیماران مبتلا به عفونت همزمان HIV/HCV، عفونت HIV و کنترلهای سالم بود.
روشها و مواد: در این مطالعه، 50 بیمار ایرانی که تحت درمان ضد ویروسی (ART) بودند، انتخاب شدند. از این تعداد، 17 بیمار تنها مبتلا به عفونت HIV و 33 بیمار مبتلا به عفونت همزمان HIV/HCV بودند. این بیماران با 30 فرد سالم و منفی از نظر HIV و HCV مقایسه شدند.
یافتهها: نتایج ما نشان داد که سطح سرمی IL-35 پلاسما در بیماران مبتلا به عفونت همزمان HIV/HCV به طور معناداری نسبت به کنترلهای سالم (P-value=0.008) و بیماران مبتلا به عفونتHIV (P-value=0.01)افزایش یافته است. علاوه بر این، سطح سرمی IL-35 در بیماران که تنها مبتلا به عفونت HIV بودند، نسبت به کنترلهای سالم به طور معناداری بالاتر بود (P-value=0.017).
نتیجهگیری: اختلال در سیستم ایمنی یک عامل کلیدی در پاتوژنز HCV در افراد مبتلا به HIV است و به نظر میرسد افزایش سطح سرمی IL-35 به عنوان یک عامل مهم در این فرآیند نقش دارد. با این حال، مطالعات بیشتری برای روشنتر شدن این مسئله مورد نیاز است.
زمینه و هدف: اینترلوکین-35 (IL-35) یک سایتوکاین تازه کشف شده از خانواده IL-12 است. این سایتوکاین یک سایتوکاین مهاری بوده که توسط سلولهای T و B تنظیمی ترشح میشود. در مطالعات قبلی، نقش این سایتوکاین در پاتوژنز چندین بیماری ویروسی مورد بررسی قرار گرفته است. با این حال، اطلاعات محدودی درباره رابطه بین IL-35 و عفونت همزمان HIV/HCV وجود دارد. هدف این مطالعه مقایسه غلظت IL-35 در بیماران مبتلا به عفونت همزمان HIV/HCV، عفونت HIV و کنترلهای سالم بود.
روشها و مواد: در این مطالعه، 50 بیمار ایرانی که تحت درمان ضد ویروسی (ART) بودند، انتخاب شدند. از این تعداد، 17 بیمار تنها مبتلا به عفونت HIV و 33 بیمار مبتلا به عفونت همزمان HIV/HCV بودند. این بیماران با 30 فرد سالم و منفی از نظر HIV و HCV مقایسه شدند.
یافتهها: نتایج ما نشان داد که سطح سرمی IL-35 پلاسما در بیماران مبتلا به عفونت همزمان HIV/HCV به طور معناداری نسبت به کنترلهای سالم (P-value=0.008) و بیماران مبتلا به عفونتHIV (P-value=0.01)افزایش یافته است. علاوه بر این، سطح سرمی IL-35 در بیماران که تنها مبتلا به عفونت HIV بودند، نسبت به کنترلهای سالم به طور معناداری بالاتر بود (P-value=0.017).
نتیجهگیری: اختلال در سیستم ایمنی یک عامل کلیدی در پاتوژنز HCV در افراد مبتلا به HIV است و به نظر میرسد افزایش سطح سرمی IL-35 به عنوان یک عامل مهم در این فرآیند نقش دارد. با این حال، مطالعات بیشتری برای روشنتر شدن این مسئله مورد نیاز است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
ایمنیشناسی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
