Research code: 01
Ethics code: 01
Clinical trials code: 01
Dabagh Ghazvini S, Moinalghorabaei M, Baharestani B, Alizadeh Ghavidel A, Ranjbaripour T. The Role of Adverse Childhood Experiences in Psychosomatic Diseases and Premature Death from Classical and Contemporary Psychoanalysis Perspectives. RJMS 2022; 29 (10) :479-485
URL:
http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8782-fa.html
دباغ قزوینی سعید، معین الغربایی مهدیه، بهارستانی بهادر، علیزاده قویدل علیرضا، رنجبری پور طاهره. نقش تجارب ناگوار دوران کودکی در بروز بیماریهای روانتنی و مرگ زودهنگام از منظر روانکاوی کلاسیک و معاصر. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (10) :479-485
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8782-fa.html
1- کاندیدای دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران،
2- استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، روانپزشک و رواندرمانگر تحلیلی، تهران، ایران ، Moin_drm@yahoo.co.uk
3- دانشیار فوق تخصص گروه جراحی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان قلب شهید رجایی، بخش جراحی قلب، تهران، ایران،
4- استاد جراحی قلب، مرکز تحقیقات بیماریهای دریچه قلب، مرکز آموزشی تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.،
5- استادیار گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران،
چکیده: (1330 مشاهده)
زمینه و هدف: تجربیات ناگوار دوران کودکی همبستههای قدرتمندی برای ایجاد بیماریهای جسمانی و روانتنی و مرگ زودهنگام هستند. بنابراین هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش تجارب ناگوار دوران کودکی در بروز بیماریهای روانتنی و مرگ زودهنگام از منظر روانکاوی کلاسیک و معاصر بود.
روش کار: تحقیق حاضر، با استفاده از روش تحلیلی – توصیفی انجام شده است. اطلاعات حاصل از این تحقیق با استفاده از روش اسنادی – کتابخانهای بدست آمدهاند.
یافتهها: نتایج نشان داد که تروماهای دوران کودکی موجب نقایصی در رشدِ طبیعیِ سیستم عصبی و دستگاه روان شده و بخش مهمی از روان تحت عنوان "خود" که در تحمل و تنظیم عواطفِ نیرومند، احساس ارزشمندی و سرزندگی و روابط معنادار با دیگران نقش ایفا میکند، به صورت منسجمی شکل نگرفته و بسیار شکننده و مستعد ازهمگسستگی میشود. در نتیجهی این "خود" شکننده، فرد جهت تنظیم خود و غلبه بر احساسهای تهی بودن و مُردگی، سبک زندگی ناسالمی را پیش میگیرد.
نتیجهگیری: به طور کلی میتوان گفت که از منظر روانکاوی کلاسیک و معاصر تجارب ناگوار دوران کودکی منجر به افزایش فراوانی گزینش رفتارهای تهدید کنندهی سلامت شده که احتمال ابتلا به بیماریهای جسمانی و روانتنی را افزایش داده و میتواند مرگ زودهنگام را در پی داشته باشد. از نقطه نظر دیگر، تکرار جبرگونه تروماهای دوران کودکی در سایر روابط بزرگسالی، فرد را در مسیر خودویرانگری و مرگ قرار خواهند داد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی