Research code: 01
Ethics code: IR.IAU.SARI.REC.1403.276
Clinical trials code: 01
استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ، Ma.gholamhoseinzadeh@iau.ac.ir
چکیده: (334 مشاهده)
زمینه و هدف: تفکر ریزوماتیک میتواند از طریق ارائه موقعیتها و مثالهایی که به نقاط اتصال موضوعات مختلف اشاره دارد، به دانشجویان در درک ارتباطها و جنبههای کلنگر کمک کند؛ لذا هدف از پژوهش بررسی تاثیر تفکر ریزوماتیک بر یادگیری خودراهبر در دانشجویان دانشگاههای استان مازندران بود.
روش کار: روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی بود که در بخش کیفی از روش گراند تئوری و در بخش کمی توصیفی- پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری آن را در بخش کیفی، متخصصان، خبرگان و اساتید دانشگاههای استان مازندران به تعداد 20 نفر و در بخش کمی، دانشجویان دانشگاههای استان مازندران به تعداد 73124 نفر تشکیل میدادند که در بخش کیفی از روش نمونهگیری غیرتصادفی از نوع هدفمند و با در نظر گرفتن قانون اشباع تعداد 10 نفر و در بخش کمی بر اساس فرمول کوکران تعداد 382 نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهای برحسب جنسیت به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادهها در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختار و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته تفکر ریزوماتیک با 45 سوال، پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2013) با 40 سوال استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها در بخش کیفی، از روش کدگذاری نظری (باز، مرکزی و انتخابی) و در بخش کمی برای بررسی سوالهای پژوهش از آزمونهای تحلیل عاملی تأییدی، تحلیل عاملی اکتشافی، فریدمن و معادلات ساختاری ساختاری استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که؛ تفکر ریزوماتیک دارای 7 بعد «تفکر انعطافپذیر، تفکر خلاق، تفکر شبکهای، تفکر سیستمی، تفکر طراحی، تفکر تکاملی و تعامل با محیط» میباشد که تاثیر تفکر ریزوماتیک بر یادگیری خودراهبر در دانشجویان دانشگاههای استان مازندران مثبت و معنادار میباشد و مدل ارائه شده دارای برازش مناسب میباشد.
نتیجهگیری: به طور کلی میتوان بیان کرد این نوع رویکرد نقش مهمی در یادگیری خودراهبر فراگیران دارد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی