جلد 31، شماره 1 - ( 1-1403 )                   جلد 31 شماره 1 صفحات 9-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 01
Ethics code: IR.IAU.SARI.REC.1403.276
Clinical trials code: 01


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ghorbani S, Gholamhosseinzadeh M, Khatir Pasha K. Studying the Effect of Rhizomatic Thinking on Self-Directed Learning in University Students. RJMS 2024; 31 (1) :1-9
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8766-fa.html
قربانی سحر، غلامحسین زاده مهسا، خطیر پاشا کیومرث. بررسی تأثیر تفکر ریزوماتیک بر یادگیری خودراهبر در دانشجویان. مجله علوم پزشکی رازی. 1403; 31 (1) :1-9

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-8766-fa.html


استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ، Ma.gholamhoseinzadeh@iau.ac.ir
چکیده:   (334 مشاهده)
زمینه و هدف: تفکر ریزوماتیک می‌تواند از طریق ارائه موقعیت‌ها و مثال‌هایی که به نقاط اتصال موضوعات مختلف اشاره دارد، به دانشجویان در درک ارتباط‌ها و جنبه‌های کل­نگر کمک کند؛ لذا هدف از پژوهش بررسی تاثیر تفکر ریزوماتیک بر یادگیری خودراهبر در دانشجویان دانشگاه­های استان مازندران بود.
روش کار: روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی بود که در بخش کیفی از روش گراند تئوری و در بخش کمی توصیفی- پیمایشی استفاده شد. جامعه آماری آن را در بخش کیفی، متخصصان، خبرگان و اساتید دانشگاه­های استان مازندران به تعداد 20 نفر و در بخش کمی، دانشجویان دانشگاه­های استان مازندران به تعداد 73124 نفر تشکیل می­دادند که در بخش کیفی از روش نمونه­گیری غیرتصادفی از نوع هدفمند و با در نظر گرفتن قانون اشباع تعداد 10 نفر و در بخش کمی بر اساس فرمول کوکران تعداد 382 نفر با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای برحسب جنسیت به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع­آوری داده­ها در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختار و در بخش کمی از پرسش­نامه محقق ساخته تفکر ریزوماتیک با 45 سوال، پرسش­نامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2013) با 40 سوال استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها در بخش کیفی، از روش کدگذاری نظری (باز، مرکزی و انتخابی) و در بخش کمی برای بررسی سوال­های پژوهش از آزمون­های تحلیل عاملی تأییدی، تحلیل عاملی اکتشافی، فریدمن و معادلات ساختاری ساختاری استفاده شد.
یافته­ها: نتایج نشان داد که؛ تفکر ریزوماتیک دارای 7 بعد «تفکر انعطاف­پذیر، تفکر خلاق، تفکر شبکه­ای، تفکر سیستمی، تفکر طراحی، تفکر تکاملی و تعامل با محیط» می­باشد که تاثیر تفکر ریزوماتیک بر یادگیری خودراهبر در دانشجویان دانشگاه­های استان مازندران مثبت و معنادار می­باشد و مدل ارائه شده دارای برازش مناسب می­باشد.
نتیجه‌گیری: به طور کلی می‌توان بیان کرد این نوع رویکرد نقش مهمی در یادگیری خودراهبر فراگیران دارد.
متن کامل [PDF 701 kb]   (50 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb