جلد 14، شماره 57 - ( 11-1386 )                   جلد 14 شماره 57 صفحات 216-209 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Nikmaram, M. The Effect of Inhibition of the Ryanodine Receptor(RYR) on Pacemaker Activity of intact Sinoatrial and Atrioventricular Nodes in the Heart of Mouse. RJMS 2008; 14 (57) :209-216
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-841-fa.html
نیکمرام محمدرضا. بررسی اثر مهار گیرنده رایانیدینی(RYR) بر فعالیت پیس‌میکری . مجله علوم پزشکی رازی. 1386; 14 (57) :209-216

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-841-fa.html


چکیده:   (6413 مشاهده)

    زمینه و هدف: نقش گیرنده‌های رایانیدینی(Ryanodine receptor=RYR) در فعالیت پیس‌میکری سلولهای قلب، مناقشه‌انگیز است. گروهی از محققین نقش اجباری و مطلقی برای آن قائل هستند، در حالی که گروهی دیگر، نقش جزیی و نه مطلق برای آن قائلند. هدف اصلی از انجام این مطالعه این بود تا یکبار دیگر، نقش گیرنده رایانیدینی بر فعالیت پیس‌میکری گره‌های سینوسی ـ دهلیزی و دهلیزی ـ بطنی قلب موش بررسی شود. روش بررسی: در طی یک مطالعه تجربی، اثرات رایانیدین بر طول دوره پتانسیل عمل گره‌های سینوسی ـ دهلیزی و دهلیزی ـ بطنی سالم قلب موش مورد بررسی قرار گرفت. ثبت خارج سلولی پتانسیل‌های عمل توسط دو میکروالکترود فلزی جداگانه صورت گرفت. از آزمون T زوج و مستقل(بنا به مورد) استفاده شد. اگر 05/0p< بود، تفاوت معنی‌دار فرض شد. یافته‌ها: رایانیدین با غلظت 2/0 و 2 میکرومولار موجب افزایش طول دوره پتانسیل عمل در گره سینوسی ـ دهلیزی 75/15±5/46 و 21±70 درصد و در گره دهلیزی ـ بطنی 25/72±163 و 25/91±241 درصد شد. در تمام نمونه‌ها، فعالیت پیس‌میکری در اثنای مصرف رایانیدین متوقف نگردیده بود. اثر رایانیدین در دو گره نسبت به حالت کنترل معنی‌دار بود. نتیجه‌گیری: براساس نتایج بدست آمده، می‌توان بیان کرد که جریان گیرنده رایانیدینی در هر دو گره سینوسی ـ دهلیزی و دهلیزی ـ بطنی موجود است و از آنجا که فعالیت پیس‌میکری با مصرف رایانیدین ادامه داشته و متوقف نگردیده، بنابراین گیرنده رایانیدینی نقش منحصر به فرد و اجباری نداشته است. اثر رایانیدین بر گره دهلیزی ـ بطنی نسبت به گره سینوسی ـ دهلیزی به طور معنی‌داری بیش‌تر بوده است، این بدین معنی است که نقش گیرنده رایانیدینی در هر دو گره یکسان نیست.

متن کامل [PDF 1952 kb]   (3299 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb