Research code: 0
Ethics code: ETHCS-2304-1107
Clinical trials code: 0
دانشیار، گروه روان شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران. (نویسنده مسئول) ، sohrabi_sh2006@yahoo.com
چکیده: (738 مشاهده)
زمینه و هدف: نوجوانی یکی از مراحل بحرانی دوران رشد است که با تغییرات جسمانی، هیجانی و اجتماعی مشخص میشود. امروزه به ارتباط والد و نوجوان توجه زیادی میشود، به همین دلیل ضرورت دارد تا عوامل آسیبزا در روابط والد و نوجوان را شناسایی کرد تا بتوان راهکارهایی به منظور بهبود روابط بین نوجوانان و والدین ارائه کرد. با توجه به اهمیت موضوع، پژوهش حاضر به بررسی شناسایی عوامل آسیبزا در روابط والد و نوجوان میپردازد.
روش کار: در این پژوهش، از روش ترکیبی و رویکرد اکتشافی استفاده شد. نمونهگیری در بخش کیفی بهصورت هدفمند و با تکنیک شبکه متخصصان انجام شد که 23 نفر در مصاحبه شرکت کردند. جامعه آماری در بخش کمی کلیه دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم بود که تعداد 379 نفر از آنها به روش نمونهگیری طبقهای ساده انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در بخش کیفی پژوهش، مصاحبهی نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامهی محقق ساخته بود. تحلیل دادههای بخش کیفی بر اساس کدگذاری باز، انتخابی و نظری بود و دادههای بخش کمی با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. در بخش کمی پژوهش، تحلیل عاملی تأییدی و مدل معادلات ساختاری از طریق نرمافزارSmart PLS 3 انجام گرفت.
یافته ها: نتایج پژوهش بر مبنای مصاحبهها نشان داد که عوامل آسیب زا در روابط والد و نوجوان عبارتند از: 1) عدم استقلال دادن به نوجوانان؛ مقایسه فرزندان؛ عدم آزادی عمل داشتن؛ عدم ارتباط صحیح با نوجوانان؛ عدم اعتماد به نوجوانان؛ عدم آگاهی والدین؛ والدین مستبد؛ عدم درک والدین. نتایج همچنین در بخش کمی نشان داد که مقایسه فرزندان؛ عدم ارتباط صحیح با نوجوانان؛ عدم اعتماد به نوجوانان؛ عدم آگاهی والدین؛ والدین مستبد؛ عدم درک والدین از جمله عوامل آسیب زا در روابط والد و نوجوان میباشد.
نتیجهگیری: به طور کلی میتوان گفت که شناسایی هر یک از عوامل آسیبزا روابط والد و نوجوان باعث می¬شود که ریشههای مشکلات بین والدین و نوجوانان شناسایی شود و در نتیجه بهبود یابد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی