جلد 30، شماره 2 - ( 2-1402 )                   جلد 30 شماره 2 صفحات 131-121 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 1064823910064381396183257
Ethics code: 183257
Clinical trials code: 183257

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zallaghi E, Mehrjo F, Baghkhanipour M, Zaferoni M. Evaluating the Long-Term Effects of PM2.5 Pollutant on the Indicators of Years of Lost Life and Expected Life Remaining During A Ten-Year Period (Case Study: Ahvaz City). RJMS 2023; 30 (2) :121-131
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7572-fa.html
زلقی الهه، مهرجو فرزاد، باغخانی پور محمدصابر، زعفرونی مژده. ارزیابی اثرات بلند مدت آلاینده PM2.5 بر شاخص‌های سال‌های عمر از دست رفته و طول عمر مورد انتظار طی بازه زمانی ده ساله (مطالعه موردی: شهر اهواز). مجله علوم پزشکی رازی. 1402; 30 (2) :121-131

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7572-fa.html


گروه محیط‌زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران ، Farzadmehrjo@gmail.com
چکیده:   (601 مشاهده)
زمینه و هدف: آلودگی هوای محیط، یکی از مهمترین مشکلات محیط­زیستی است و سالانه بسیاری از مردم در سراسر جهان در اثر بیماری­‏های ناشی از این آلودگی دچار مرگ زودرس می‌شوند. ذرات معلق PM2.5 به قسمت­های عمیق­ ریه نفوذ و برخی از اثرات سلامتی خطرناکی را در انسان ایجاد می­کند. هدف از این مطالعه برآورد اثرات سلامتی بلندمدت آلاینده­ PM2.5 بر روی شاخص­های سال­های عمر از دست رفته (Years of Life Lost) و طول عمر مورد انتظار (Expected Life Remaining) در هوای محیط شهر اهواز طی بازه زمانی سال­های (2017-2008) با استفاده از نرم­افزار AirQ+ بوده است.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع نیمه­تجربی با جامعه آماری 10 ساله برای ساکنین شهر اهواز بوده است. در این مطالعه اعداد حاصل از میانگین­گیری PM2.5 و داده­های YLL و ELR برای کل جمعیت در رده­های سنی 64-0 و بیش از 64 سال پردازش و وارد نرم­افزار AirQ+ شدند.
یافته ­ها: در تمام سال­های اندازه­گیری، غلظت PM2.5 با دامنه تغییرات بین 2/4 تا 07/7 برابر، بیشتر از استاندارد سازمان جهانی بهداشت (WHO) بوده است. همچنین بیشترین و کمترین میزان YLL برای تمامی سنین به ترتیب 73/1548 سال (2010) و 67/398 سال (2014) بوده است. مقادیر شاخص ELR کمتر از استاندارد ایران و سازمان حفاظت از محیط­زیست ایالت متحده آمریکا (EPA) بود، که با آلاینده PM2.5 ارتباط معنی­داری داشته است.  
نتیجه­ گیری: در تمام سال­های مورد مطالعه، افراد بیشتر از 64 سال دارای شاخص YLL بیشتری نسبت به افراد رده سنی 64-0 سال بودند و با افزایش و کاهش غلظت آلاینده PM2.5، شاخص ELR به ترتیب کاهش و افزایش یافته است. برآورد تاثیرات سلامتی بلند مدت YLL و ELR  می­تواند در ارزشیابی برنامه­ریزی­های انجام شده در زمینه سلامت، سطح رفاهی جمعیت و توسعه سیاست­های محیط­زیستی عمومی بسیار مفید ­باشد.
 
واژه‌های کلیدی: آلودگی هوا، غلظت PM2.5، نرم‌افزار AirQ+، YLL، ELR
متن کامل [PDF 1573 kb]   (120 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بهداشت عمومی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb