جلد 30، شماره 7 - ( 7-1402 )                   جلد 30 شماره 7 صفحات 14-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 150794
Ethics code: IR.IAU.NAJAFABAD.REC.1400.078
Clinical trials code: IR.IAU.NAJAFABAD.REC.1400.078


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rasoulian M, Banaei Borojeni J, Farzanegi P. Effect of Two Types of Exercise Combined with Atorvastatin on Expression of Cardiac Myositis (AMPK and Cytochrome C) In Elderly Rats. RJMS 2023; 30 (7) :1-14
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7508-fa.html
رسولیان مجتبی، بنایی بروجنی جمشید، فرزانگی پروین. اثر دو نوع تمرین هوازی به همراه مصرف آترواستاتین بر بیومارکرهای بایوژنز میتوکندریایی (میوسیت‌های قلبی AMPK و سیتوکروم C) رت‌های مسن دیابتی. مجله علوم پزشکی رازی. 1402; 30 (7) :1-14

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7508-fa.html


استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران ، jamshid.banaii@gmail.com
چکیده:   (1584 مشاهده)
زمینه و هدف: یکی از مکانیسم ‌های احتمالی برای مقاومت به انسولین و دیابت نوع دو ناکارآمدی و اختلال در بایوژنز میتوکندری است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر تمرین تداومی و تناوبی همراه با مصرف آتورواستاتین بر بیان بیومارکرهای مسیر سیگنالینگ باپوژنز میتوکندریایی (سیتو کروم سی و AMPK) میوسیت‌های قلبی رت‌های سالمند انجام شد.  
روش کار: در این مطالعه تجربی 35 سر موش صحرایی نر مسن نر20 هفته‌ای با میانگین وزنی 300 تا 350 گرم به7 گروه مساوی: دیابتی،کنترل سالم، تداومی+ دیابتی، تناوبی+ دیابتی، آتورواستاتین+ دیابتی تناوبی+آتورواستاتین+دیابتی، تداومی+آتورواستاتین+ دیابتی تقسیم شدند. دیابت نوع دو با (STZ) دوز 50میلی گرم القا شد. گروه‌های تمرینی به مدت هشت هفته برنامه تمرینی دویدن را روی تردمیل انجام دادند. تمرین تداومی هفته اول با سرعت 15 متر بر دقیقه مدت پنج دقیقه سپس هر هفته با افزایش سرعت 1تا 2 متر بر دقیقه به مدت 1 تا 2 دقیقه به زمان دویدن افزده شد. تمرین تناوبی شامل 29-25 دقیقه دویدن روی تردمیل بدون شیب و با سرعت 15 متر در دقیقه برای هفته اول بود. هر هفته یک متر بر دقیقه اضافه شد تا در هفته هشتم به 22 متر بر دقیقه رسید. به گروه‌های آتورواستاتین (2 میلی گرم/کیلوگرم) آتورواستاتین تزریق شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، رت‌ها تشریح شدند؛ برای تجزیه و تحلیل آماری از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری (05/0P≤) استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد القای دیابت نوع دو باعث کاهش بیان بیومارکرهای سیتو کروم سی و  AMPK.000/0=p) در گروههای دیابتی شد. همچنین تجویز آتورواستاتین به تنهایی و یا همراه با تمرین ورزشی سبب افزایش معنی‌داری در بیان ژن‌های AMPK  و سیتوکروم C  (000/0=p) میوسیت‌های قلبی گردید. اما اختلاف معنی‌داری بین گروه‌های تمرینی با هم و با گروه آترو استاتین مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: احتمالا ترکیبی از تمرین تناوبی و تداومی و آتورواستاتین ممکن است بیان ژن‌های مرتبط با بیوژنز میتوکندریایی را در بیماری دیابتی به طور مثبتی تنظیم کند و موجب افزایش ظرفیت متابولیکی در این بیماران دیابتی شود.
 
متن کامل [PDF 689 kb]   (167 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb