جلد 29، شماره 7 - ( 7-1401 )                   جلد 29 شماره 7 صفحات 10-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 17148
Ethics code: 93-02-30-24740-104043
Clinical trials code: IRCT 2014090719073N1

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jahani P, Mazaherinezhad A, Moezy A, Angoorani H, Mandegar Najafabadi M. A Comparative Study of Open versus Closed Kinetic Chain Exercise Effects on Pain and Function of Patients with Patellofemoral Pain Syndrome. RJMS 2022; 29 (7) :1-10
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7501-fa.html
جهانی پانیذ، مظاهری نژاد علی، معزی آذر، انگورانی هومن، ماندگار نجف ‌آبادی محمد. مقایسه تاثیر ورزش‌های زنجیره باز و بسته در کاهش درد و افزایش عملکرد در بیماران مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (7) :1-10

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7501-fa.html


دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی ایران، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی ورزشی، مرکز تحقیقات جراحی‌های کم تهاجمی، بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)، تهران، ایران ، mazaherinezhad@gmail.com
چکیده:   (1335 مشاهده)
زمینه و هدف: علی‌رغم دستیابی به شواهد بالینی در مورد اثربخشی دو برنامه تمرینی زنجیره حرکتی بسته (CKC) و زنجیره حرکتی باز (OKC) در درمان سندرم درد پاتلوفمورال (PFPS)، تاکنون تأثیرگذاری بیشتر یکی از این دو روش مشخص نگردیده است. ازاین‌رو، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی و مقایسه اثر درمانی تمرینهای OKC و CKC بر شدت درد و عملکرد بیماران مبتلا به PFPS انجام شد.
روش کار: از بین 117 نفر مراجعه‌کننده به کلینیک پزشکی ورزشی بیمارستان رسول اکرم، شصت و چهار بیمار مبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال با توجه به معیارهای ورود وارد مطالعه شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه مداخله شامل 32 نفر جهت برنامه ورزشی OKC و 32 نفر جهت برنامه ورزشی CKC تقسیم شدند که به مدت 24 جلسه (3 بار در هفته) برنامه‌های ورزش‌درمانی را انجام دادند. بیماران از نظر شدت درد و عملکرد، در بدو مراجعه و یک ماه و دو ماه بعد ارزیابی شدند. تست‌های عملکردی انجام شده شامل تست 6 دقیقه راه رفتن (6MW test)، تست برخاستن و راه رفتن (TUG) و تست نشست و برخاست (Sit-up test) بود.
یافته‌ها: بر اساس نتایج این مطالعه کاهش واضحی در سطح درد در هر دو گروه مشاهده شد و تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های OKC و CKC وجود نداشت. همچنین پرسشنامه‌های KUJALA و FIQ در هر دو گروه بهبود قابل‌توجهی را در توانایی‌های عملکردی بیماران پس از انجام تمرین‌ها نشان دادند؛ اما در دو گروه تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین این نتیجه در تست‌های عملکردی تکرار شد.
نتیجه‌گیری: انجام تمرین‌های OKC یا CKC با در نظر گرفتن ارزیابی‌های انجام شده طی 8 هفته بدون اولویت منجر به بهبود قابل توجهی در شدت درد و بهبود عملکردی شدند، بنابراین هر دو به‌عنوان پروتکل‌های توان‌بخشی در بیماران مبتلا به PFPS بسیار توصیه می‌شوند.
 
متن کامل [PDF 748 kb]   (396 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: طب ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb