جلد 29، شماره 2 - ( 2-1401 )                   جلد 29 شماره 2 صفحات 101-91 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: IR.QOM.REC.1399.014
Ethics code: IR.QOM.REC.1399.014
Clinical trials code: IR.QOM.REC.1399.014

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Akbarpour M, Ghanji M, Taperashi G, Hashemi Mad R, hasani M. Comparison of the Effect of Eight Weeks of Traditional Resistance Training and TRX on Muscle Injury Indices of Inactive Women. RJMS 2022; 29 (2) :91-101
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6957-fa.html
اکبرپور محسن، گنجی محدثه، تپه رشی گیتی، هاشمی ماد رضا، حسنی محمد. مقایسه ی تاثیر8هفته تمرین TRXومقاومتی سنتی برکراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز زنان غیر فعال. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (2) :91-101

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6957-fa.html


دانشگاه قم ، akbarpour.mohsen@gmail.com
چکیده:   (1108 مشاهده)

زمینه و هدف: فعالیت بدنی با وجود فواید گوناگونی که برای سلامتی عمومی دارد، می‌تواند به دلیل افزایش فشار اکسایشی از طریق افزایش تولید گونه‌های واکنش‌پذیر، موجب آسیب احتمالی بافت‌های مختلف بدن شود و هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی سنتی و TRX روی شاخص های آسیب عضلانی دانشجویان زنان غیر فعال می‌باشد.
روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد (28) دختر غیرفعال سالم  با میانگین سن 38/1±00/21 سال به طور تصادفی به سه گروه: تمرین مقاومتی سنتی (9)، تمرین  TRX(9) و کنترل (10) تقسیم  شدند. گروههای تجربی پروتکل تمرینی را سه جلسه در هفته به مدت 8 هفته با شدت 65 الی 80 درصد  اجرا کردند. نمونههای خونی قبل از شروع تمرین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه‌ی تمرین اخذ و میزان کراتین کیناز و لاکتات دهیدروژناز اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های شاپیرو ویلک، تی وابسته و تحلیل واریانس یک سویه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری در سطح کراتین کیناز خون در سه گروه وجود نداشت ولی در میزان فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز در گروه تمرین مقاومتی سنتی و در گروه TRX از مرحله پیش آزمون به پس آزمون کاهش معنی داری مشاهده شد. همچنین نتایج تحلیل واریانس یک طرفه تفاوت معنی داری در سطح لاکتات دهیدروژناز در هر دو گروه تجربی با گروه کنترل و بین گروه های تجربی نشان داد (05/0 P<).
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان بیان کرد که تمرین بدنی منظم TRX و مقاومتی سنتی با شدت متوسط هر دو نه تنها منجر به تشدید شاخص‌های آسیب عضلانی نشده‌اند بلکه  آثار سودمندی روی متغیر‌های آسیب عضلانی از جمله لاکتات دهیدروژناز داشتند که نشان دهنده سودمند بودن این گونه تمرینات در زندگی افراد غیر فعال است.
متن کامل [PDF 549 kb]   (305 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb