جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )                   جلد 32 شماره 1 صفحات 11-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: مقاله مستخرج از پايان نامه كارشناسي ارشد است
Ethics code: IR-PAK-1000-101-1
Clinical trials code: مقاله مستخرج از پايان نامه كارشناسي ارشد است


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jafari Rajeouni M, Sadeghi H. Effects of an Aerobic and Combined Cardiac Rehabilitation Training Program on Selected Hemodynamic Variables in Middle-Aged Men After Percutaneous Coronary Intervention (PCI). RJMS 2025; 32 (1) :1-11
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6945-fa.html
جعفری راجعونی محدثه، صادقی حیدر. تاثیر یک دوره تمرین توان‌بخشی قلبی هوازی و ترکیبی بر برخی متغیرهای همودینامیکی مردان میانسال بیمار آنژیوپلاستی عروق کرونری (PCI). مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-11

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6945-fa.html


1- دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیومکانیک ورزشی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران،
2- استاد، گروه بیومکانیک ورزشی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران، و استاد پژوهشکده علوم حرکتی، گروه بیومکانیک و توانبخشی ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران ، H.sadeghi@khu.ac.ir
چکیده:   (754 مشاهده)
زمینه و هدف: با توجه به اینکه بیماری‌های قلبی-عروقی یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر در جهان هستند، هدف از این پژوهش بررسی اثر یک دوره تمرین توان‌بخشی قلبی هوازی و ترکیبی بر برخی متغیرهای همودینامیکی در بیماران مرد میانسال تحت آنژیوپلاستی عروق کرونر (PCI)  بود.
روش کار: در این مطالعه نیمه‌آزمایشگاهی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون، 22 بیمار مرد 45 تا 65 ساله مبتلا به PCI به صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی و تمرین ترکیبی تقسیم شدند. پروتکل تمرینی به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 تا 60 دقیقه اجرا شد. متغیرهای همودینامیکی قبل و بعد از مداخله اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون t وابسته و مستقل در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد تمرین هوازی باعث بهبود معنادار در متغیرهای EDV، ESV، SV و HR شد، در حالی‌که تأثیر معناداری بر SBP و DBP نداشت. همچنین تمرین ترکیبی موجب بهبود معنادار EDV، ESV، SV، DBP و HR گردید اما بر SBP تأثیر معناداری نداشت. مقایسه بین گروهی نشان داد تنها در متغیرهای EDV و ESV تفاوت معنادار بین دو روش تمرینی وجود دارد.
نتیجه‌گیری: یافته‌های اگرچه موید بهبود عملکرد همودینامیکی بیماران PCI بعد از اعمال هر یک از برنامه های تمرین هوازی و ترکیبی  بود، با این حال تمرین ترکیبی اثر بیشتری بر شاخص‌های حجم قلبی را نشان دارد. بنابراین استفاده از برنامه‌های توان‌بخشی ورزشی ساختارمند تحت نظر پزشک توصیه می‌شود.
متن کامل [PDF 681 kb]   (33 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb