Research code: این مقاله مستخرجه از طرح پژوهشی نیست
Ethics code: ***
Clinical trials code: این مطالعه کارآزمایی بالینی نیست
1-
2- دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. ، fariba.keramati98@gmail.com
چکیده: (17 مشاهده)
زمینه و هدف: آگاهی اجتماعی و هوش اخلاقی از عوامل مؤثر بر خودمراقبتی هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط آگاهی اجتماعی و هوش اخلاقی با خودمراقبتی بهداشتی در دوره همهگیری ویروس کرونا انجام شد.
روش: روش پژوهش حاضر مقطعی – تحلیلی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، دربرگیرنده کلیه افراد 15 تا 64 ساله ایرانی در بهمن و اسفند سال 1399 بود. 447 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز (2005)، پرسشنامه هوش اخلاقی لنیک و کیل (2005) و پرسشنامه محقق ساخته خودمراقبتی بهداشتی بود. سپس، دادهها با نرمافزارهای SPSS.v16 و ArcMap GIS 10.5 و آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین آگاهی اجتماعی (214/0=r، 000/0=P) و هوش اخلاقی (251/0=r، 000/0=P) با خودمراقبتی بهداشتی ارتباط معناداری وجود دارد. نتایج آزمون تحلیل رگرسیون نیز مبین آن بود آگاهی اجتماعی و هوش اخلاقی 12 درصد از تغییرات متغیّر ملاک خودمراقبتی بهداشتی را پیشبینی میکنند.
نتیجه گیری: از آنجا که آگاهی اجتماعی و هوش اخلاقی قابلیت آموزش دارند به سیاستگذاران سلامت و متولیان آموزش عمومی توصیه میشود برای ترویج خودمراقبتی بهداشتی در دوره همهگیری ویروس کرونا این متغیرها را در کانون توجه قرار دهند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
بهداشت عمومی