جلد 28، شماره 11 - ( 11-1400 )
جلد 28 شماره 11 صفحات 34-24 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 1574827214819401399178180
Ethics code: IR.IAU.SARI.REC.1400.129
Clinical trials code: 1
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Alikhani M, shoaa kazemi M, Khalatbari J. Predicting the Effect of Family Assessment on Behavioral Disorders with Mediated by Self-concept in Adolescents. RJMS 2022; 28 (11) :24-34
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6878-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6878-fa.html
عالیخانی مرجان، شعاع کاظمی مهرانگیز، خلعتبری جواد. پیش بینی تأثیر سنجش خانواده بر اختلالات رفتاری با میانجیگری خودپنداره در نوجوانان. مجله علوم پزشکی رازی. 1400; 28 (11) :24-34
1- دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران، دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- دانشیار، گروه مطالعات زنان و عضو هئیت علمی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران، دانشیار گروه مطالعات زنان و عضو هئیت علمی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. ،M.shkazemi@alzahra.ac.ir
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، مازندران، ایران، دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، مازندران، ایران.
2- دانشیار، گروه مطالعات زنان و عضو هئیت علمی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران، دانشیار گروه مطالعات زنان و عضو هئیت علمی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. ،
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، مازندران، ایران، دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تنکابن، مازندران، ایران.
چکیده: (2499 مشاهده)
زمینه و هدف: نوجوانی یکی از مهمترین دوره های زندگی است. در این دوره تغییرات فیزیولوژیکی وروانی موجب بروز تحولات عمیق در فرد میگردد، بنابراین هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی تأثیر سنجش و ارزیابی خانواده به واسطه خودپنداره بر اختلالات رفتاری نوجوانان دختر و پسر 12 تا 15 ساله شهر تهران بود.
روش کار: در این پژوهش توصیفی پیمایشی، جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر و پسر 12 تا 15 ساله مشغول به تحصیل در مقطع تحصیلی متوسطه دوره اول شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشه ای و در دسترس تعداد 629 نفر (تعداد 309 پسر و 320 دختر) به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. از پرسشنامههای سنجش خانواده، اختلالات رفتاری، خودپنداره برای گردآوری اطلاعات استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد.
یافتهها: اثر غیر مستقیم سنجش خانواده به واسطه خودپنداره، همدلی و شادکامی بر اختلالات رفتاری برابر 08/0 و اثر کل آن 15/0 بود. در میان ابعاد عملکرد خانواده، بین نقش ها با مشکلات توجه، پرخاشگری اجتماعی و اضطراب- گوشه گیری رابطه معناداری مشاهده نشد (05/0<P). همچنین بین همراهی عاطفی با مشکلات توجه و پرخاشگری اجتماعی نیز رابطه معناداری مشاهده نشد (05/0<P)؛ ولی بین سایر متغیرها روابط مثبت و معناداری دیده شد. (05/0>P) و اثر غیرمستقیم عملکرد خانواده بر اختلالات رفتاری با نقش واسطه ای خودپنداره نیز معنادار است (05/0≥P).
نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش، به نظر میرسد که با بهبود عملکرد خانواده، اختلالات رفتاری در نوجوانان کاهش مییابند و بالعکس و عملکرد خانواده با افزایش خودپنداره میتواند اختلالات رفتاری را کاهش دهد.
روش کار: در این پژوهش توصیفی پیمایشی، جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر و پسر 12 تا 15 ساله مشغول به تحصیل در مقطع تحصیلی متوسطه دوره اول شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونهگیری خوشه ای و در دسترس تعداد 629 نفر (تعداد 309 پسر و 320 دختر) به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. از پرسشنامههای سنجش خانواده، اختلالات رفتاری، خودپنداره برای گردآوری اطلاعات استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد.
یافتهها: اثر غیر مستقیم سنجش خانواده به واسطه خودپنداره، همدلی و شادکامی بر اختلالات رفتاری برابر 08/0 و اثر کل آن 15/0 بود. در میان ابعاد عملکرد خانواده، بین نقش ها با مشکلات توجه، پرخاشگری اجتماعی و اضطراب- گوشه گیری رابطه معناداری مشاهده نشد (05/0<P). همچنین بین همراهی عاطفی با مشکلات توجه و پرخاشگری اجتماعی نیز رابطه معناداری مشاهده نشد (05/0<P)؛ ولی بین سایر متغیرها روابط مثبت و معناداری دیده شد. (05/0>P) و اثر غیرمستقیم عملکرد خانواده بر اختلالات رفتاری با نقش واسطه ای خودپنداره نیز معنادار است (05/0≥P).
نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش، به نظر میرسد که با بهبود عملکرد خانواده، اختلالات رفتاری در نوجوانان کاهش مییابند و بالعکس و عملکرد خانواده با افزایش خودپنداره میتواند اختلالات رفتاری را کاهش دهد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
