جلد 29، شماره 3 - ( 3-1401 )                   جلد 29 شماره 3 صفحات 58-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: این مقاله برگرفته از پایان نامه دکتری می باشد
Ethics code: IR.IAU.NAJAFABAD.REC.1399.038

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Naderi L, Banaei Borojeni J, Kargarfard M, Keshavarz S. The Effects of High-Intensity Interval Training on Suppression of Tumorigenicity 2 and Interleukin-33 in Women with Type 2 Diabetes. RJMS 2022; 29 (3) :49-58
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6506-fa.html
نادری لاله، بنایی بروجنی جمشید، کارگرفرد مهدی، کشاورز سعید. اثر تمرینات تناوبی با شدت بالا بر فاکتور مهارکننده تومورزایی و اینترلوکین-33 زنان مبتلا به دیابت نوع 2. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (3) :49-58

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6506-fa.html


استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران ، jamshid.banaii@gmail.com
چکیده:   (1163 مشاهده)

زمینه و هدف: تمرینات ورزشی دارای اثرات مفید و ضدالتهابی است که موجب سرکوب التهاب سیستمی با درجه پایین در دیابت نوع 2 می‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی با شدت بالا بر فاکتور مهارکننده تومورزایی و اینترلوکین-33 در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بود. 
روش‌ کار: در این پژوهش نیمه تجربی و میدانی، 30 نفر از زنان مبتلا به دیابت نوع 2 با میانگین سنی 05/3 ±75/38، شاخص توده بدن 44/1±17/28 و گلوکز ناشتای بالاتر از 126 تا250 میلی‌گرم بر دسی لیتر به‌طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شدند و بر اساس مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله در دو گروه تمرین تناوبی (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین تناوبی تمرینات را به مدت دوازده هفته، سه جلسه در هفته گروه با 75 درصد ضربان قلب بیشینه شروع و تا شدت ۹0 درصد ضربان قلب بیشینه افزایش دادند. نمونه‌های خونی فاکتور مهار کننده تومورزایی و اینترلوکین 33 قبل و پس از 12 هفته تمرین، با روش الایزا اندازه‌گیری شد. به منظور بررسی آماری داده‌ها از آزمون شاپروویلک برای تعیین نرمالیته داده‌ها، از آزمون t وابسته برای  مقایسه میانگین‌های پیش آزمون و پس آزمون متغیرهای مورد مطالعه درون گروه‌ها و از آزمون کواریانس برای مقایسه بین گروه‌ها استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تی همبسته نشان داد که 12 هفته تمرین اثرات معنی‌داری بر فاکتور مهار کننده تومورزایی و اینترلوکین 33 داشته است. مقادیر سرمی فاکتور مهار کننده تومورزایی پس از تمرین تناوبی نسبت به شرایط کنترل، کاهش معناداری داشته است. همچنین در گروه تمرین تناوبی، اینترلوکین 33  در مقایسه با گروه بی تمرین تفاوت معناداری را در پس آزمون نسبت به پیش آزمون نشان داد (05/0P).
نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان می‌دهد تمرینات تناوبی می‌تواند باعث بهبود سطح گلوکز و کاهش درجه التهاب در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شود.
متن کامل [PDF 504 kb]   (266 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb