جلد 27، شماره 5 - ( 5-1399 )                   جلد 27 شماره 5 صفحات 260-253 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 2976
Ethics code: IR.RUMS.FMD.REC.1398.238

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hemmati S, Hooman N. Evaluation of the association of CA125 dialysis fluid with peritoneal function in patients undergoing peritoneal dialysis. RJMS 2020; 27 (5) :253-260
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6124-fa.html
همتی سحر، هومن نکیسا. بررسی ارتباط CA125 مایع دیالیز با عملکرد صفاق در بیماران تحت دیالیز صفاقی. مجله علوم پزشکی رازی. 1399; 27 (5) :253-260

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6124-fa.html


بیمارستان حضرت علی اصغر (ع)، تهران، ایران ، sa.hemmati@gmail.com
چکیده:   (1492 مشاهده)
دیالیز صفاقی روشی از درمان جایگزینی کلیوی در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه مرحله انتهایی است. به مرور زمان در طول دیالیز صفاقی غشای صفاقی دچار آسیب شده  که این مساله می‌تواند بر روی عملکرد صفاق تاثیر منفی گذارد که  منجر به توقف دیالیز صفاقی و شروع همودیالیز و حتی سوتغذیه و مرگ بیمار گردد. با توجه به ماهیت تهاجمی بیوپسی صفاقی برای بررسی آسیب و فیبروز صفاق، بررسی ساختار غشای صفاقی بر اساس بیومارکرهایی انجام می‌گردد که توسط غشای صفاقی ترشح می­شوند و در پساب دیالیز صفاقی مورد سنجش قرار می­گیرند. بیومارکرهای متعددی برای این منظور مورد بررسی قرار گرفتند از جمله اینترلوکین 6، هیالورونان ، فاکتور رشد اندوتلیال عروقی و ... . یکی از این نشانگرها، آنتی­ژن CA125 است که به عنوان مقیاسی از سلامت و توده سلول­های مزوتلیال پوشاننده صفاق قلمداد می­شود که برخلاف سایر بیومارکرها از سلول دیگری بجز سلول‌های مزوتلیال ترشح نمی‌شود. CA125 گلیکوپروتئینی است که توسط سلول­های سرطانی تخمدان تولید شده و به همین منظور امروزه به طور گسترده­ای برای غربالگری سرطان تخمدان استفاده می­گردد. همچنین این آنتی ژن توسط سلول‌های مزوتلیال پوشاننده غشای صفاقی ترشح شده و در پساب دیالیز صفاقی قابل اندازه گیری می‌باشد. میزان آن تحت تاثیر نوع محلول دیالیز نمی‌باشد. سطح دیالیزی CA125 دامنه توزیع وسیعی داشته و در بازه بین U/ml 65-5/0 و مقادیر CA125-AR  U/min/1.73m2 471-6/3 متغیر می‌باشد. با توجه به این که سطوح دیالیزی CA125 در بیماران به طور قابل توجهی متفاوت است اندازه­گیری سریال آن در هر فرد ممکن است یک نشانگر با ارزش­تر در پیگیری بیماران خاص باشد به طوری که انحراف از روند کاهش زمانی آن می­تواند یک علامت نگران کننده باشد.
با وجود گذشت بیش از 30 سال از تحقیقات اولیه‌ای که  CA125 را به عنوان یک بیومارکر از توده مزوتلیال غشای صفاقی معرفی کرد، اما هنوز بسیاری از نتایج متناقض بوده و درک کاملی از اهمیت بیولوژیکی این بیومارکر بدست نیامده است و به نظر می‌رسد بررسی تغییرات سطح آن در هر فرد منحصرا و در بازه زمانی ارزشمند بوده و مطالعات بیشتر از این نظر مورد نیاز است.
متن کامل [PDF 678 kb]   (407 دریافت)    
نوع مطالعه: مروري | موضوع مقاله: کلیه اطفال

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb