جلد 27، شماره 7 - ( 7-1399 )                   جلد 27 شماره 7 صفحات 11-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Fahham S, Soori R, Shab khiz F, Choobineh S. Effects of 6-weeks of continuous and HIIT training on gene expression of TGF-B, MMP-2 and TIMP-1 in lung tissues of male wistar rats. RJMS 2020; 27 (7) :1-11
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5888-fa.html
فهام شادی، سوری رحمان، شب خیز فاطمه، چوبینه سیروس. تاثیر شش هفته تمرین تداومی و تناوبی شدید بر بیان ژن عامل رشد بتا، ماتریکس متالوپروتیناز-2 و مهارکننده بافتی متالوپروتیناز-1 بافت ریه در رت‌های نر ویستار. مجله علوم پزشکی رازی. 1399; 27 (7) :1-11

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5888-fa.html


دانشگاه تهران، تهران، ایران ، Soori@ut.ac.ir
چکیده:   (2089 مشاهده)
زمینه و هدف: مطالعات نشان می دهد که داروهای ضد التهاب درمان موثری برای فیبروز و التهاب ریوی نبوده است. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر شش هفته تمرینات تداومی و تناوبی شدید بر بیان ژن عامل رشد بتا، ماتریکس متالوپروتیناز-2 و مهارکننده بافتی متالوپروتیناز-1 بافت ریه در رت­های نر ویستار بود.
روش­ کار: در این مطالعه ­تجربی، 18 سر رت نر ویستار (6 تا 8 ماهه) انتخاب و به­طور تصادفی در سه گروه کنترل (Con)، تمرین تداومی شدت متوسط (MICT) و تمرین تناوبی شدید (HIIT) قرار گرفتند. برنامه تمرین تداومی شامل 15 تا30 دقیقه دویدن روی تردمیل با شدت 65-70 درصد VO2max، پنج روز در هفته به مدت 6هفته بود. برنامه تمرین تناوبی شدید نیز شامل 5 تا 8 تناوب (2 دقیقه­ای) با شدت 80 تا 100درصد VO2max و 2 دقیقه ریکاوری با شدت 50 تا 60 درصد VO2max بین هر تناوب) به مدت 6هفته بود. بیان ژنTGF-β ، MMP-2 و TIMP-1 با روش Real Time PCR اندازه­گیری شد. داده­ها به روش تحلیل واریانس یک­طرفه و آزمون تعقیبی LSD در سطح معنی­داری 05/0 P< تجزیه و تحلیل شدند.
یافته­ها: تمرینات تداومی و تناوبی شدید به کاهش معنی­دار بیان ژن MMP-2 و افزایش معنی­دار بیان ژن TIMP-1 و TGF-β بافت ریه نسبت به گروه کنترل منجر شدند (001/0p=). تفاوت معنی­داری در بیان نسبی MMP-2 بین دو گروه تمرین تداومی و تمرین تناوبی شدید مشاهده نشد (832/0p=)، اما بیان ژنTIMP-1  و TGF-β در گروه تمرین تناوبی شدید نسبت به گروه تمرین تداومی به میزان معنی­داری بالاتر بود (001/0p=).
نتیجه­گیری: به­نظر می­رسد، تمرین تناوبی شدید احتمالاً می­تواند مداخله موثرتری برای کاهش فیبروز و التهاب بافت ریه باشد.
متن کامل [PDF 757 kb]   (530 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb