اسماعیلی پور سعید، شجاع الدین سیدصدرالدین، خالقی مهدی. تأثیر خستگی موضعی بر پارامترهای منتخب کینماتیک راهرفتن مردان دارای زانوی پرانتزی. مجله علوم پزشکی رازی. 1397; 25 (3) :30-38
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5020-fa.html
دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ، saeidesmaili8687@yahoo.com
چکیده: (3981 مشاهده)
زمینه و هدف: خستگی یکی از محدودیتهای افراد دارای ناهنجاری زانوی پرانتزی است که میتواند باعث کاهش کارایی این افراد گردد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر خستگی موضعی بر پارامترهای منتخب کینماتیک راهرفتن مردان فعال دارای زانوی پرانتزی و نرمال بوده است.
روش کار: روش تحقیق مداخلهای و طرح تحقیق نیمه تجربی می باشد. تعداد 30 مرد فعال دانشجو با دامنه سنی 25-20 سال به صورت برابر در دو گروه زانوی پرانتزی و نرمال با توجه به معیارهای شرکت در پژوهش قرار گرفتند. پارامترهای کینماتیکی در حین راهرفتن به وسیلهی دوربین ثبت شد. همچنین خستگی موضعی چهارسر رانی به وسیلهی دستگاه دینامومتر ایزوکنتیک ثبت شد.
یافتهها: نتایج آزمون تحلیل واریانس دو طرفه نشان داد مقایسه مقادیر عملکرد پارامترهای کینماتیکی راهرفتن تحقیق در متغیرهای طول گام، سرعت و زاویه اکستنشن زانو در لحظه تماس پاشنه با سطح زمین در گروه پرانتزی نسبت به گروه نرمال تفاوت معناداری دارد. به نظر میرسد تاثیر خستگی موضعی بر برخی از پارامترهای کینماتیکی مردان فعال دارای زانوی پرانتزی بیشتر از گروه نرمال است.
نتیجهگیری: بنابراین، اصل ماهیت تمرینات ورزشی باید به عنوان یک ویژگی از تمرین و استرسهای وارد به زانوی پرانتزی در برنامههای تمرینی مدنظر قرار گیرد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
آسیبشناسی