جلد 12، شماره 49 - ( 12-1384 )                   جلد 12 شماره 49 صفحات 183-190 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hormozdi M, Zare Mirzaie A, Hassanpour A. Comparison of Resectioning and Reorienting in Recognition of False Negative Biopsies of Gastrointestinal System. RJMS. 2006; 12 (49) :183-190
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-557-fa.html
هورمزدی مهشید، زارع‌میرزایی علی، حسن‌پور اکبر. مقایسه روشهای برش مجدد(Resectioning) و قالب‌گیری مجدد(Reorienting) در شناسایی موارد منفی کاذب بیوپسی‌های دستگاه گوارش. مجله علوم پزشکی رازی. 1384; 12 (49) :183-190

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-557-fa.html


چکیده:   (4345 مشاهده)

    زمینه و هدف: بیوپسی‌های معدی ـ روده‌ای از رایج‌ترین نمونه‌های مورد مطالعه در بخش آسیب‌شناسی جراحی هستند. به طور شایع، نمونه‌های مخاطی به طور اتفاقی قالب‌گیری شده و یک طرف از نمونه در برابر تیغه میکروتوم قرار می‌گیرد، اما به هر حال گاهی اوقات، برشهای اولیه از یک ضایعه مشکوک، علی‌رغم شک بالینی قوی، فاقد یافته‌های ارزشمند پاتولوژیک هستند. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه روشهای معمول برش مجدد(Resectionning=RS) و روش نوپدید قالب‌گیری مجدد(Reorienting=RO یا Flipping) در شناسایی تغییرات پاتولوژیک در بیمارانی است که فاقد هر گونه یافته آسیب‌شناسی هستند. روش بررسی: در یک مطالعه تحلیلی ـ مقطعی، 63 بیمار با تشخیص‌های بالینی مختلف معدی ـ روده‌ای، انتخاب شدند. در تمامی بیماران، در اولین لام تهیه شده هیچ گونه تغییرات اختصاصی بافت‌شناسی مشاهده نشد. ابتدا یک لام H&E(Haematoxylin and Eosin)، تهیه شده و با علامت S مشخص شد(به نشانه resectionning) سپس قالب پارافینی ذوب شد و پس از 180 درجه چرخاندن نمونه و قالب‌گیری مجدد، دو لام H&E دیگر نیز تهیه شد که با علامت‌های O1 و O2 مشخص شدند(به نشانه reorienting). برشهای تهیه شده به ترتیب بر روی لامها مرتب شدند و در صورت وجود تغییر، اولین سطحی که در آن یافته‌های جدید مشاهده شد، ثبت گردید. یافته‌ها: در مجموع در 13 بیمار از 63 بیمار مورد مطالعه(63/20% موارد)، تغییرات هیستوپاتولوژیک مشاهده شد که شامل 7 مورد(1/11%)، با تغییرات اساسی و 6 مورد(5/9%)، با تغییرات غیراساسی بود. روش برش مجدد در 8 مورد(5/61% از کل موارد تغییر یافته) و روش قالب گیری مجدد در 7 مورد(8/53% از کل موارد تغییر یافته)، تغییرات را نشان داد. 2 مورد(حدود 4/15%)، در هر دو گروه مشترک بودند. در موارد تغییر یافته، تمامی یافته‌های جدید در سطح پنجم برش مجدد و یا سطح اول قالب‌گیری مجدد مشاهده شدند. نتیجه‌گیری: علی‌رغم آنکه بین دو روش، تفاوت آماری واضحی مشاهده نشد، اما بروز یافته‌های جدید و گاهی تعیین کننده در هر یک از آن دو، استفاده از برش دو سویه را در موارد عدم همخوانی تشخیص بالینی و آسیب‌شناسی، به عنوان یک روش اساسی پیشنهاد می‌کند.

متن کامل [PDF 577 kb]   (1145 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb