جلد 33، شماره 1 - ( 1-1405 )
جلد 33 شماره 1 صفحات 10-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: مقاله مستخرج از رساله دکتری است
Ethics code: IR.IAU.SRB.REC.1402.214
Clinical trials code: مقاله مستخرج از رساله دکتری است
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Shirali M, Ghazalian F, Abed natanzi H, Soheili S. The effect of reduced training volume combined with high-fat post-exercise nutrition—following high-volume training on cellular factors of mitochondrial biogenesis in female rats.. , RJMS. 2026; 33 (1) :1-10
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9303-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-9303-fa.html
شیرعلی محمد، غزالیان فرشاد، عابدنطنزی حسین، سهیلی شهرام. تاثیر کاهش حجم تمرین با تغذیه پرچرب پس از تمرین با حجم بالا بر فاکتورهای سلولی بیوژنز میتوکندریایی رتهای ماده. ، مجله علوم پزشکی رازی. 1405; 33 (1) :1-10
محمد شیرعلی1 
، فرشاد غزالیان*2 ، حسین عابدنطنزی3 ، شهرام سهیلی4
، فرشاد غزالیان*2 ، حسین عابدنطنزی3 ، شهرام سهیلی4
1- دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
2- دانشیار، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ،phdghazalian@gmail.com
3- استادیار، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
4- استادیار،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
2- دانشیار، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ،
3- استادیار، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
4- استادیار،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
چکیده: (197 مشاهده)
زمینه و هدف: افزایش وزن و چاقی از مسیرهای مختلفی باعث ایجاد تغییر در محتوا و عملکرد میتوکندری میشود که این تغییرات نقش مهمی در سلامت سوخت و سازی دارند. هدف از انجام تحقیق حاضر تبیین تاثیر کاهش حجم تمرین با تغذیه پرچرب پس از تمرین با حجم بالا بر فاکتورهای سلولی بیوژنز میتوکندریایی رتهای ماد بود.
روش کار: بدین منظور از بین رتهای ماده نژاد اسپارگو-داولی با وزن 300 تا 325 گرم و سن شش هفتهای که در مرکز پرورش حیوانات دانشگاه علوم پزشکی ایران تکثیر شده بودند 20 سر رت بطور تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب و بطور تصادفی به 4 گروه کنترل 10 هفتهای با تغذیه معمولی، تمرین 6 هفتهای و 4 هفته تمرین با کاهش حجم با تغذیه معمولی، روه 3: تمرین 6 هفته ای و 4 هفته تمرین با کاهش حجم با تغذیه پرچرب، تمرین 6 هفته ای به علاوه بی تمرینی 4 هفتهای با تغذیه پرچرب تقسیم شدند. در ادامه رتها جهت آشناسازی به محیط نگهداری، به مدت یک هفته بدون هیچ مداخلهای در قفس‌ها مانند. هفته بعد برای آشناسازی با تردمیل به مدت پانزده دقیقه به مدت سه روز روی تردمیل قرار گرفتند. سپس دو جلسه به مدت 10 دقیقه با سرعت بسیار پایین روی تردمیل راه رفتند. گروه کنترل بدون هیچ مداخلهای تا آخر 10 هفته در فقس نگهداری شده و به غذای معمولی دسترسی آزاد داشتند. سایر گروهها به مدت شش هفته با پروتکل تمرینی 1 که با حجم بالا بود، تمرین کرده و با غذای استاندارد معمولی تغذیه شدند. پس از پایان هفته ششم، گروه 2 به مدت چهار هفته، پروتکل تمرینی 2 که تمرین با کاهش حجم بود را ادامه داده و تغذیه معمولی داشتند. گروه3، به مدت 4 هفته پروتکل تمرینی 2 که تمرین با کاهش شدت بود را انجام دادند و همچنین با غذای پرچرب تغذیه شدند. گروه 4 بی تمرین شده و غذای پرچرب دریافت کردند. در نهایت میزان پروتئین PGC-1a و SIRT1 برای سنجش بیوژنز میتوکندریایی در سلولهای میوکارد بررسی گردید.
یافتهها: نتایج نشان داد کاهش حجم تمرین با تغذیه پرچرب پس از تمرین با شدت بالا بر میزان پروتئین PGC-1a و SIRT1 در رتهای ماده تاثیر معناداری دارد.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج استفاده از تمرینات تناوبی جهت تاثیر بر فاکتورهای بیوژنز میتوکندریایی و هایپرتروفی بطن چپ توصیه میشود.
روش کار: بدین منظور از بین رتهای ماده نژاد اسپارگو-داولی با وزن 300 تا 325 گرم و سن شش هفتهای که در مرکز پرورش حیوانات دانشگاه علوم پزشکی ایران تکثیر شده بودند 20 سر رت بطور تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب و بطور تصادفی به 4 گروه کنترل 10 هفتهای با تغذیه معمولی، تمرین 6 هفتهای و 4 هفته تمرین با کاهش حجم با تغذیه معمولی، روه 3: تمرین 6 هفته ای و 4 هفته تمرین با کاهش حجم با تغذیه پرچرب، تمرین 6 هفته ای به علاوه بی تمرینی 4 هفتهای با تغذیه پرچرب تقسیم شدند. در ادامه رتها جهت آشناسازی به محیط نگهداری، به مدت یک هفته بدون هیچ مداخلهای در قفس‌ها مانند. هفته بعد برای آشناسازی با تردمیل به مدت پانزده دقیقه به مدت سه روز روی تردمیل قرار گرفتند. سپس دو جلسه به مدت 10 دقیقه با سرعت بسیار پایین روی تردمیل راه رفتند. گروه کنترل بدون هیچ مداخلهای تا آخر 10 هفته در فقس نگهداری شده و به غذای معمولی دسترسی آزاد داشتند. سایر گروهها به مدت شش هفته با پروتکل تمرینی 1 که با حجم بالا بود، تمرین کرده و با غذای استاندارد معمولی تغذیه شدند. پس از پایان هفته ششم، گروه 2 به مدت چهار هفته، پروتکل تمرینی 2 که تمرین با کاهش حجم بود را ادامه داده و تغذیه معمولی داشتند. گروه3، به مدت 4 هفته پروتکل تمرینی 2 که تمرین با کاهش شدت بود را انجام دادند و همچنین با غذای پرچرب تغذیه شدند. گروه 4 بی تمرین شده و غذای پرچرب دریافت کردند. در نهایت میزان پروتئین PGC-1a و SIRT1 برای سنجش بیوژنز میتوکندریایی در سلولهای میوکارد بررسی گردید.
یافتهها: نتایج نشان داد کاهش حجم تمرین با تغذیه پرچرب پس از تمرین با شدت بالا بر میزان پروتئین PGC-1a و SIRT1 در رتهای ماده تاثیر معناداری دارد.
نتیجهگیری: با توجه به نتایج استفاده از تمرینات تناوبی جهت تاثیر بر فاکتورهای بیوژنز میتوکندریایی و هایپرتروفی بطن چپ توصیه میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
ارسال پیام به نویسنده مسئول
