Research code: ندارد
Ethics code: IR.IAU.TABRIZ.REC.1401.132
Clinical trials code: ندارد
1- .دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران،
2- استاد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه تبریز، ایران ، m-alilou@tabriz.ac.ir
3- استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، ایران،
چکیده: (90 مشاهده)
هدف: سبک های دلبستگی به عنوان عوامل مؤثر در بروز یا تداوم طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی در نظر گرفته می شوند. هدف پژوهش حاضر مدل یابی ساختاری طلاق عاطفی براساس سبک های دلبستگی با میانجیگری دلزدگی زناشویی می باشد.
روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظرِ روشِ پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه متقاضیان طلاق کلانشهر تبریز می باشد. تعداد 250 نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و مقیاس طلاق عاطفی گاتمن، پرسشنامه سبک های دلبستگی و مقیاس دلزدگی زناشویی در آنها اجرا گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزارهایSPSS-24 و LISREL-8.80 تحلیل گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن و دوسوگرا با طلاق عاطفی رابطه معنادار ندارد و سبک دلبستگی اجتنابی و طلاق عاطفی رابطه مثبت معنادار دارد. همچنین، سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با دلزدگی زناشویی رابطه مثبت معنادار و سبک دلبستگی ایمن با دلزدگی زناشویی رابطه منفی معنادار دارد. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که سبک های دلبستگی بر طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی نقش مؤثری دارند. نتایج مدل معادلات ساختاری مدل قابل قبولی را نشان داد.
نتیجه گیری: با توجه به افزایش طلاق عاطفی می توان برنامه ای تدوین کرد تا با کمک آن بتوان سبک های دلبستگی پاتولوژیک را جهت دهی یا اصلاح نمود.
هدف: سبک های دلبستگی به عنوان عوامل مؤثر در بروز یا تداوم طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی در نظر گرفته می شوند. هدف پژوهش حاضر مدل یابی ساختاری طلاق عاطفی براساس سبک های دلبستگی با میانجیگری دلزدگی زناشویی می باشد.
روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظرِ روشِ پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه متقاضیان طلاق کلانشهر تبریز می باشد. تعداد 250 نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و مقیاس طلاق عاطفی گاتمن، پرسشنامه سبک های دلبستگی و مقیاس دلزدگی زناشویی در آنها اجرا گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزارهایSPSS-24 و LISREL-8.80 تحلیل گردید.
یافته ها: نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن و دوسوگرا با طلاق عاطفی رابطه معنادار ندارد و سبک دلبستگی اجتنابی و طلاق عاطفی رابطه مثبت معنادار دارد. همچنین، سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا با دلزدگی زناشویی رابطه مثبت معنادار و سبک دلبستگی ایمن با دلزدگی زناشویی رابطه منفی معنادار دارد. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که سبک های دلبستگی بر طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی نقش مؤثری دارند. نتایج مدل معادلات ساختاری مدل قابل قبولی را نشان داد.
نتیجه گیری: با توجه به افزایش طلاق عاطفی می توان برنامه ای تدوین کرد تا با کمک آن بتوان سبک های دلبستگی پاتولوژیک را جهت دهی یا اصلاح نمود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
آسیبشناسی