جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )                   جلد 32 شماره 1 صفحات 8-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: فاقد کد
Ethics code: IR.IAU.SHK.REC.1400.076
Clinical trials code: فاقد کد

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Azadi H, Ghazanfari A, Chorami M, Sharifi T. Comparison of the Effectiveness of Acceptance and Commitment and Paradoxical Time Table Therapy on Occupational Stress in Emergency Nurses. RJMS 2025; 32 (1) :1-8
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7639-fa.html
آزادی هما، غضنفری احمد، چرامی مریم، شریفی طیبه. مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و برنامه زمانی پارادوکسی بر استرس شغلی پرستاران بخش اورژانس. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-8

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7639-fa.html


1- دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد
2- دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد ، aghazan5@yahoo.com
چکیده:   (306 مشاهده)
پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و برنامه زمانی پارادوکسی بر استرس شغلی پرستاران بخش اورژانس انجام گرفت. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و مرحله‌ی پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش تمامی پرستاران شاغل در بخش­های اورژانس بیمارستان‌های شهر اصفهان در شش ماهه دوم سال 1399 بودند که 45 نفر براساس ملاک‌‌های ورود به مطالعه، به‌ شیوه نمونه‌‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری درمان پذیرش و تعهد و درمان برنامه زمانی پارادوکسی و کنترل جایگزین شدند. افراد گروه آزمایش درمان پذیرش و تعهد در 8 جلسه و گروه درمان برنامه زمانی پارادوکسی در 6 جلسه 90 دقیقه­ای شرکت کردند؛ اما برای گروه کنترل، مداخله‌‌‌‌ای صورت نگرفت. شرکت‌کنندگان در سه مرحله به آزمون استرس پرستاری گری-تافت و اندرسون (۱۹۸۱) پاسخ دادند. داده‌‌های پژوهش با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر در نرم افزار SPSS-26 تحلیل شد. نتایج نشان داد که هر دو شیوه مداخله سبب کاهش استرس شغلی و دو مولفه فشار کاری و احساس رنج و مرگ بیماران شده و تنها در استرس شغلی و فشار کاری اثر دو مداخله در طول زمان ثابت باقی مانده است. همچنین برنامه زمانی پارادوکسی توانسته به طور موثری سبب کاهش تعارض با پزشکان و تعارض با سایر پرستاران شود و تنها در مولفه تعارض با سایر پرستاران اثر برنامه زمانی پارادوکسی در طول زمان ثابت باقی مانده است. درنهایت در مولفه عدم آمادگی کافی نیز تنها مداخله درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد در مرحله پس آزمون اثر گذار بوده و اثر آن در طول زمان پایدار باقی نمانده است. بنابراین می­توان از دو شیوه درمان پذیرش و تعهد و بویژه برنامه زمانی پارادوکسی در بهبود استرس شغلی پرستاران بخش اورژانس استفاده نمود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb