جلد 32، شماره 1 - ( 1-1404 )                   جلد 32 شماره 1 صفحات 11-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: مقاله مستخرج از رساله دکتری است
Ethics code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1398.015
Clinical trials code: IR.IAU.SHIRAZ.REC.1398.015

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Taheri A, Bagholi H, Javidi H, Firoozabadi A. The Mediating Role of Cognitive Distortion and Cognitive Emotion Regulation in Relation to Childhood Trauma and Students' Dissociative Experiences. RJMS 2025; 32 (1) :1-11
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7265-fa.html
طاهری علی، بقولی حسین، جاویدی حجت اله، فیروز آبادی علی. نقش واسطه ای تحریف شناختی و تنظیم شناختی هیجان در رابطه با آسیب های کودکی و تجارب تجزیه ای دانشجویان. مجله علوم پزشکی رازی. 1404; 32 (1) :1-11

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7265-fa.html


1- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران، taheri889@gmail.com
2- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران، bhossein@gmail.com ، bhossein@gmail.com
3- گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران، javid952@hotmail.com
4- دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران، a_psych@hotmail.com
چکیده:   (81 مشاهده)
زمینه و هدف: تجزیه به درجاتی در افراد غیربالینی و سالم اتفاق می افتد با این حال میزان بالایی از تجزیه در افراد بالینی و دچار اختلالهای روانپزشکی رخ می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای تحریف شناختی و  تنظیم شناختی هیجان  در رابطه با آسیب های کودکی و تجارب تجزیه ای دانشجویان می باشد.
مواد و روش: برای انجام تحقیق توصیفی و همبستگی حاضر از بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت در سال تحصیلی 99-98 به روش نمونه‌گیری تصادفی در دسترس شامل 329 نفر دانشجو (187 دختر و 142 پسر) به عنوان نمونه انتخاب شده و پرسشنامه تجارب تجزیه ای برنستاین و پوتنام (1986 )، آسیب­های دوران کودکی برنستاین و همکاران (2003)، تحریف‌های شناختی  حمامچی و اوزتورک ( 2004 )، پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی، کرایج و اسپینهاون (2001) را تکمیل کردند.
یافته ها: اثر مستقیم آسیب های کودکی به عنوان متغیر برونزای پژوهش بر تجارب تجزیه ای (16/0) به دست آمد که در سطح 01/0 P < معنی دار بود. همچنین اثر غیرمستقیم آسیب های کودکی بر تجارب تجزیه ای (25/0) بود که از نظر آماری در سطح 01/0 P < معنی دار است. اثرات کل همه مولفه ها معنی دار است. برازش مدل پیش‌بینی تجارب تجزیه ای (069/0) حاصل گردید که در سطح  نسبتا مطلوبی می‌باشد.
نتیجه­گیری: به منظور گسترش نتایج مطالعات پیشین و رسیدن به یک دیدگاه جامع در شناخت، پیش بینی و درمان اختلالات تجزیه ای می توان مدل آسیب –تجزیه را نمونه بالینی بیشتر مورد بررسی قرار داد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb