جلد 29، شماره 11 - ( 11-1401 )                   جلد 29 شماره 11 صفحات 178-169 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 0
Ethics code: IR.IAU.A.REC.1399.018
Clinical trials code: 0

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kaviani A R, Baghouli H, Barzegar M. Comparison of the Effectiveness of Motivational Interviewing and Matrix Treatment with Cognitive-Behavioral Approach on the Aggression of Marijuana Users. RJMS 2023; 29 (11) :169-178
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7599-fa.html
کاویانی عبدالرسول، بقولی حسین، برزگر مجید. بررسی تأثیر درمان مصاحبه انگیزشی و ماتریکس با رویکرد شناختی- رفتاری بر پرخاشگری مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (11) :169-178

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7599-fa.html


استادیار، گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران ، hbagholi1365@gmail.com
چکیده:   (680 مشاهده)
زمینه و هدف: اعتیاد بلای خانمان­سوزی است که بی­توجهی به آن تبعات زیان­باری روانی مانند پرخاشگری به همراه دارد؛ بنابراین هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر درمان مصاحبه انگیزشی و ماتریکس با رویکرد شناختی- رفتاری بر پرخاشگری مصرف­کنندگان ماری جوانا بوده است.
روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با سه گروه (دو گروه آزمایش، یک گروه درمان مصاحبه انگیزشی، یک گروه درمان ماتریکس با رویکرد شناختی- رفتاری و یک گروه کنترل) بود. جامعه­ی پژوهش حاضر کلیه مردان وابسته به ماری جوانا شهر شیراز در سه ماه دوم سال 1399 بودند. نمونه آماری با روش نمونه گیری به صورت هدفمند از افراد وابسته به ماری جوانا که بستری و تحت درمان مراجعه کننده به بیمارستان محرری شهر شیراز انتخاب شدند. افراد به صورت تصادفی در سه گروه (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از تحلیل کواریانس تک متغیره و چند متغیره بهره گرفته شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان ماتریکس و مصاحبه انگیزشی بر بهبود پرخاشگری و تأثیر مثبت و معنادار داشتند (001/0)، اما درمان ماتریکس با مصاحبه انگیزشی اثربخشی متفاوتی با هم نداشتند.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته­های پژوهش حاضر می­توان نتیجه گرفت که هر دو درمان را می­توان به عنوان درمان­های مکمل داوریی در افراد وابسته به ماری­جوانا به کار برد.
 
متن کامل [PDF 662 kb]   (150 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb