جلد 29، شماره 11 - ( 11-1401 )
جلد 29 شماره 11 صفحات 168-158 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 01
Ethics code: 01
Clinical trials code: 01
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Barzegari A, Rezaei Rad M, Kazari S, Javidan H, Salehi A, Razavi A S et al . The Effect of a Course of Physical Activity through Virtual Training on Aggression and Self-Control Indicators in Women in Critical Conditions of Covid-19. RJMS 2023; 29 (11) :158-168
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7549-fa.html
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-7549-fa.html
برزگری علی، رضایی راد مجتبی، کازری سودا، جاویدان حانیه، صالحی آناهیتا، رضوی افسانه سادات و همکاران.. تأثیر یک دوره فعالیت بدنی از طریق آموزش مجازی بر شاخصهای پرخاشگری و خودکنترلی در زنان در شرایط بحرانی کووید 19. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (11) :158-168
علی برزگری1 
، مجتبی رضایی راد*2 ، سودا کازری3 ، حانیه جاویدان4 ، آناهیتا صالحی5 ، افسانه سادات رضوی6 ، لیلا ظهرابی کرانی7
، مجتبی رضایی راد*2 ، سودا کازری3 ، حانیه جاویدان4 ، آناهیتا صالحی5 ، افسانه سادات رضوی6 ، لیلا ظهرابی کرانی7
1- استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران،
2- استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ،Mojtabarezaeirad@yahoo.com
3- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، کرج، دانشگاه ازاد اسلامی، کرج، ایران،
4- گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد سمنان، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد سمنان، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
5- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه طبری، بابل، ایران،
6- کارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران،
7- دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوزی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران،
2- استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران ،
3- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، کرج، دانشگاه ازاد اسلامی، کرج، ایران،
4- گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد سمنان، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد سمنان، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
5- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه طبری، بابل، ایران،
6- کارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 3697-19395 تهران، ایران،
7- دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوزی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران،
چکیده: (1608 مشاهده)
زمینه و هدف: توجه به عملکرد حرکتی و شناختی در دوران زندگی و بررسی عوامل مؤثر بر پیشگیری از اُفت کارکردهای بدن همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است، لذا، هدف از پژوهش حاضر تاثیر یک دوره فعالیت بدنی از طریق آموزش مجازی بر شاخص های پرخاشگری و خودکنترلی در زنان در شرایط بحرانی کرونا در سال 1399 بود.
روش کار: پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور، 30 زن سالن ورزشی منطقه یک شهر تهران بهصورت نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و بر اساس پرسشنامههای پژوهش در دو گروه فعالیت بدنی و کنترل قرار گرفتند. برنامه ورزش هوازی به مدت 24 جلسه و هر هفته سه جلسه 60 دقیقهای با شدت معادل ۶۵-۸۰ حداکثر ضربان قلب انجام شد. پیش از شروع جلسات و در پایان آخرین جلسه، پرسشنامه پرخاشگری و خودکنترلی تکمیل گردید. آمار استنباطی ، در سطح نمره کل پرسشنامهها از تحلیل t همبسته به کمک نرمافزار آماری SPSS22 استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل t همبسته نشان میدهد که در گروه فعالیت بدنی، پرخاشگری با سطح معناداری 011/0 و خودکنترلی با سطح معناداری 042/0 بهبود یافته است.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر، تأییدی بر مطالعات پیشین در ارتباط با نقش فعالیت بدنی بر بهبود عملکرد روانی، شناختی و حالات خُلقی است.
روش کار: پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور، 30 زن سالن ورزشی منطقه یک شهر تهران بهصورت نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و بر اساس پرسشنامههای پژوهش در دو گروه فعالیت بدنی و کنترل قرار گرفتند. برنامه ورزش هوازی به مدت 24 جلسه و هر هفته سه جلسه 60 دقیقهای با شدت معادل ۶۵-۸۰ حداکثر ضربان قلب انجام شد. پیش از شروع جلسات و در پایان آخرین جلسه، پرسشنامه پرخاشگری و خودکنترلی تکمیل گردید. آمار استنباطی ، در سطح نمره کل پرسشنامهها از تحلیل t همبسته به کمک نرمافزار آماری SPSS22 استفاده شد.
یافتهها: نتایج تحلیل t همبسته نشان میدهد که در گروه فعالیت بدنی، پرخاشگری با سطح معناداری 011/0 و خودکنترلی با سطح معناداری 042/0 بهبود یافته است.
نتیجهگیری: نتایج مطالعه حاضر، تأییدی بر مطالعات پیشین در ارتباط با نقش فعالیت بدنی بر بهبود عملکرد روانی، شناختی و حالات خُلقی است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی بالینی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
