جلد 29، شماره 10 - ( 10-1401 )                   جلد 29 شماره 10 صفحات 67-56 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 10621602972029
Ethics code: 10621602972029
Clinical trials code: 10621602972029

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Omidi M, Koraei A, Sodani M. Comparison of the Effectiveness of Structural Family Therapy and Gottman Couple Therapy on Cohesion, Adaptability and Communication of Non-adjustment Couples. RJMS 2022; 29 (10) :56-67
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6880-fa.html
امیدی محمود، کرایی امین، سودانی منصور. مقایسه اثربخشی درمان ساختاری خانواده و زوج درمانی گاتمن بر مؤلفه‌های الگوی حلقوی پیچیده اُلسون شامل پیوستگی، انطباق پذیری و سطح ارتباطات زوجین. مجله علوم پزشکی رازی. 1401; 29 (10) :56-67

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6880-fa.html


استادیار، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران ، am.koraei@gmail.com
چکیده:   (1202 مشاهده)
زمینه و هدف: خانواده و زوجین در مسیر رشدی خود در پاسخ به موقعیت‌های تنش‌زا دچار تغییراتی می‌شوند، الگوی حلقوی پیچیده اُلسون به خوبی می‌تواند این تغییرات را نشان دهد. هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان ساختاری خانواده و زوج درمانی گاتمن بر مؤلفه‌های الگوی حلقوی پیچیده اُلسون شامل پیوستگی، انطباق پذیری و سطح ارتباطات زوجین بود.
روش کار: جامعه آماری این پژوهش کلیه زوجین مراجعه کننده به مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهرستان بهبهان در بهار سال 98 بودند. آزمودنی ها شامل 45 زوج می باشند که نمره آنها در پیوستگی، انطباق پذیری و سطح ارتباطات پایین تر از میانگین بود و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. طرح پژوهشی، پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. ابتدا از هر سه گروه پیش آزمون گرفته شد و سپس گروه های آزمایشی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای (هر هفته یک جلسه) در معرض درمان ساختاری خانواده یا زوج درمانی گاتمن  قرار گرفتند. پس از پایان جلسات از هر سه گروه پس آزمون به عمل آمد. زوج‌ها یک ماه و نیم بعد نیز تحت آزمون پیگیری قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس تک متغییری و چند متغییری تحلیل شدند.
یافته ­ها: نتایج نشان داد که درمان ساختاری خانواده  توانسته است بر پیوستگی، انطباق پذیری زوجین تأثیر بیشتری نسبت به زوج درمانی گاتمن داشته باشد و زوج درمانی گاتمن توانسته است بر سطح ارتباطات زوجین تاثیر بیشتری نسبت به درمان ساختاری خانواده داشته یاشد و این تاثیرات تا مرحله پیگیری ادامه داشته است.
نتیجهگیری: به نظر می‌رسد درمان ساختاری خانواده و زوج درمانی گاتمن می‌تواند به بهبود ویژگی­های روان­شناختی و زناشویی زوجین متقاضی طلاق کمک کنند.
 
متن کامل [PDF 1026 kb]   (209 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb