زمینه و هدف: بررسی فعالیت عضلات در افراد با کف پای صاف نقش مهمی در شناخت علت آسیبپذیری این افراد دارد. میزان و الگو فعالیت عضلات به سرعت راهرفتن بستگی داشته و تاکنون تفاوت فعالیت عضلات اندام تحتانی افراد با کف پای صاف و طبیعی در سرعت های مختلف راهرفتن ناشناخته مانده است. هدف پژوهش حاضر مقایسه فعالیت عضلات ساق پا بین دو گروه پای صاف و طبیعی حین راهرفتن روی نوارگردان در سرعتهای مختلف بود.
روشکار: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است. 24 نفر مرد (12 نفر کف پای طبیعی و 12 نفر کف پای صاف) به روش در دسترس انتخاب و در این پژوهش کاربردی شرکت کردند. فعالیت عضلات دوقلو و درشتنئی قدامی طی راهرفتن با پای برهنه بر روی نوارگردان با سرعت های 7/1 و 5/3 متر بر ثانیه با استفاده از دستگاه بیوویژن جمعآوری شد. از آزمون آماری t مستقل در سطح (05/0>p) برای بررسی اختلاف معنیداری میانگین هر گروه استفاده گردید.
یافتهها: نتایج نشان داد که در هر دو سرعت راهرفتن در فعالیت عضلات درشتنئی قدامی (004/0=p، 01/0=p )و دوقلو (001/0=p، 005/0=p ) بین دو گروه اختلاف معناداری وجود دارد. در هر دو سرعت موردنظر فعالیت عضله درشتنئی قدامی در گروه کف پای صاف و فعالیت عضله دوقلو در افراد کف پای طبیعی به میزان قابل توجهی بیشتر بود.
نتیجهگیری: سرعت راهرفتن فعالیت عضلات ساق پا را در افراد با کف پای صاف تحت تاثر قرار داده و احتمال میرود یکی از عوامل موثر در آسیبپذیری بیشتر این افراد باشد. نتایج این تحقیق میتواند در طراحی برنامههای تمرینی و توانبخشی مورد توجه قرار گیرد.