جلد 22، شماره 141 - ( 12-1394 )                   جلد 22 شماره 141 صفحات 103-91 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

zakavi I, vali pour A A, Issazadeh R, Baharlooii yancheshme R. Effect of twelve weeks combined exercise (aerobic- resistance) on plasma levels of ghrelin and obestatin in obese adolescens. RJMS 2016; 22 (141) :91-103
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-3211-fa.html
زکوی ایمان، ولی پور علی اصغر، عیسی زاده رفعت، بنی هاشمی امام قیسی مژگان. تاثیر دوازده هفته تمرین ترکیبی (هوازی - مقاومتی) بر مقادیر پلاسمایی گرلین و ابستاتین نوجوانان چاق. مجله علوم پزشکی رازی. 1394; 22 (141) :91-103

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-3211-fa.html


دانشکه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی آبادان ، imanzakavi@yah00.com
چکیده:   (6546 مشاهده)

زمینه و هدف: چاقی و اضافه‌وزن منجر به کاهش سطوح پلاسمایی گرلین و ابستاتین می‌شود. مطالعات درباره اثر برنامه تمرینی بر گرلین و ابستاتین، به‌ویژه در انسان‌ها، بسیار اندک و محدود است. هدف از این پژوهش، تأثیر دوازده هفته تمرین ترکیبی (هوازی- مقاومتی) بر مقادیر پلاسمایی گرلین و ابستاتین نوجوانان چاق است.

روش کار: این مطالعه از نوع نیمه تجربی است. تعداد 30 نوجوان چاق، هدفمند و در دسترس به‌طور تصادفی در دو گروه تجربی (شاخص توده بدنی (BMI) 55/3±046/31 کیلوگرم بر مترمربع و درصد چربی 71/2±74/34) و گروه کنترل (BMI 198/3±404/30 کیلوگرم بر مترمربع و درصد چربی 465/2±06/35) تقسیم شدند. سپس گروه تجربی برنامه تمرین ترکیبی (تمرین هوازی شامل دویدن روی نوار گردان برای مدت 20 دقیقه در 70-60 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی (V02max)) و (تمرین مقاومتی با شدت 70 درصد یک تکرار بیشینه (1RM) با 10 تکرار در هر حرکت برای 2 ست) را به مدت 12 هفته (هر هفته سه جلسه) انجام دادند. درحالی‌که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند و تنها پی گیری شدند. متغیرهای وزن، درصد چربی، شاخص توده بدنی (BMI یاBody mass index ) و حداکثر اکسیژن مصرفی (Vo2max) قبل و بعد تمرینات از هر دو گروه اندازه‌گیری شدند. نمونه خونی در حالت ناشتا طی دو مرحله، 48 ساعت قبل و بعد از تمرینات برای سنجش میزان پلاسمایی گرلین و ابستاتین گرفته شد. برای مقایسه درون‌گروهی از آزمون t همبسته و برای مقایسه بین گروهی از آزمون t مستقل استفاده شد. تمامی محاسبات آماری با نرم‌افزار SPSS نسخه 19 انجام شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که مقادیر وزن، درصد چربی، BMI متعاقب انجام 12 هفته تمرین ترکیبی (هوازی- مقاومتی) به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0p<) و V02max، مقادیر پلاسمایی گرلین و ابستاتین به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (05/0p<).

نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه‌گیری کرد 12 هفته تمرین ترکیبی (هوازی- مقاومتی) وزن، درصد چربی، شاخص توده بدنی و را کاهش و مقادیر پلاسمایی گرلین و ابستاتین را افزایش می‌دهد و همچنین همبستگی معناداری بین گرلین با ابستاتین وجود دارد. بنابراین ممکن است برنامه ترکیبی با کاهش وزن، BMI و درصد چربی باعث افزایش سطوح پلاسمایی گرلین و ابستاتین شود.

واژه‌های کلیدی: تمرینات ترکیبی، گرلین، ابستاتین، چاقی
متن کامل [PDF 3018 kb]   (4407 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb