زمینه و هدف : در حدود 90% دانشآموزان کولهپشتی حمل میکنند. کولهپشتی نامناسب، منجر به درد سرشانه، پشت، کمر و ناهنجاریهای اسکلتی میشود. حمل کولهپشتی سنگینتر از 10% وزن بدن توصیه نمیشود. هدف پژوهشگران بررسی وضعیت کولهپشتی دانشآموزان از نظر تطابق با ابعاد آنتروپومتریک ( Anthropometric )و محدوده وزن بوده است.
روش کار : در پژوهش توصیفی- تحلیلی حاضر، از 50 دانشآموز دختر و پسر داوطلب در اندازهگیری ابعاد بدنی و مقایسه با کولهپشتیهایشان و 212 دانشآموز دختر که به صورت تصادفی چند مرحلهای از مدارس دخترانه شهر تهران انتخاب شده بودند، برای مقایسۀ وزن کولهپشتی با محدودۀ وزنشان استفاده شده است. ابعاد بدن با دستگاه آنالیز حرکت (VICON 460V, Oxford, UK) اندازهگیری شد و فاکتورهای ارگونومیک ( Ergonomic ) کولهپشتی توسط چک لیستی ثبت گردید. برای اندازهگیری وزن از ترازوی دیجیتال و جهت محاسبه شاخص توده بدنی از نرمافزار WHO استفاده گردید.
یافتهها : بین پهنای شانه و عرض بالایی کولهپشتی، پهنای کمر و عرض پایینی کولهپشتی، عرض سرشانه و عرض بند سرشانه کولهپشتی، ارتفاع پشت و ارتفاع کوله، تفاوت معنادار وجود داشت. عرض بالایی کولهپشتیها از پهنای سرشانه کودکان بزرگتر بوده، عرض پایینی کولهپشتیها از عرض کمر بزرگتر بوده، پهنای بند سرشانه از عرض سرشانه کوچکتر بوده و ارتفاع کولهپشتیها از ارتفاع پشت کودکان بلندتر بوده است. 8% دسته کولهها،44% بند سرشانهها و 34% پشت کولهها، لاییگذاری مناسب داشتند. 2% کولهپشتیها بند کمری داشتند و هیچکدام دارای بند قفسهسینه نبودند. بند سرشانه 8% کولهپشتیها S شکل بود و 4% کولهپشتیها چرخ دار بودند. تنها 3/28%وزن کولهپشتیها زیر 10% وزن بدن بوده است.
نتیجهگیری : آگاهی افراد از فاکتورهای ارگونومیک در هنگام انتخاب و خرید کولهپشتی مناسب بسیار موثر است، اما تولیدکنندگان نیز باید به تولید کولهپشتی ارگونومیک تشویق شوند. کاستن از وسایل اضافی کولهپشتی توسط والدین مفید است. برنامههای مدیریتی آموزش و پرورش برای دانشآموزان و مسئولین مدارس , درمورد آگاهی از مخاطرات تهدید کننده سلامتی، هنگام استفاده از کوله پشتی غیر ارگونومیک نیز لازم است.