جلد 18، شماره 91 - ( 10-1390 )                   جلد 18 شماره 91 صفحات 35-27 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohajeri D, Mousavi G, Rezaie A, Alimohamadi A. Effect of Simvastatin on healing of experimental femoral cortical bone defect in rats. RJMS 2012; 18 (91) :27-35
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-2027-fa.html
مهاجری داریوش، موسوی غفور، رضایی علی، علیمحمدی آرمین. تاثیر سیمواستاتین بر التیام نقص تجربی استخوان متراکم فمور در موش صحرایی. مجله علوم پزشکی رازی. 1390; 18 (91) :27-35

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-2027-fa.html


دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
چکیده:   (6863 مشاهده)

  زمینه و هدف : بازسازی و ترمیم استخوان از دست رفته، خواه ناشی از علل فیزیولوژیک و خواه به سبب عوامل پاتولوژیک یکی از انگیزه­های جراحان از زمان­های دور بوده است. داروهای استاتینی به عنوان پایین آورنده کلسترول مورد استفاده قرار می گیرند. با این حال این داروها دارای اثرات موثر در بافت استخوان بوده و می توانند در استخوان دارای تاثیر مثبتی باشند. هدف از این مطالعه ارزیابی احتمال تاثیر سیمواستاتین بر روند استخوان سازی در نقیصه تجربی ایجاد شده در استخوان متراکم فمور موش صحرایی به عنوان الگوی آزمایشگاهی می­باشد.

  روش‌کار: این مطالعه تجربی آزمایشگاهی برروی 30 سر موش صحرایی نر نژاد Sprague dawley انجام شد. موش­ها به صورت تصادفی به 3 گروه (آزمایش و شاهد) تقسیم شدند. پس از القای بیهوشی عمومی با استفاده از مته دندانپزشکی سوراخی به قطر 2 میلی­متر در عرض استخوان فمور تا رسیدن به کانال مدولاری ایجاد شد. پس از جراحی، گروه شاهد سرم فیزیولوژی به صورت خوراکی دریافت نمود و گروه­های آزمایش 1 و2 به ترتیب 10 و 20 میلی­گرم به ازای کیلوگرم سیمواستاتین به صورت خوراکی دریافت نمودند. 45 روز پس از جراحی، موش­ها آسان­کشی شده و مقاطع هیستوپاتولوژیک از محل نقیصه ایجاد شده تهیه و رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین انجام گردید و مورد ارزیابی هیستوپاتولوژی و هیستومورفومتری قرار گرفت. جهت آنالیز داده ‌ ها از آزمون آماری ( ANOVA ) کروسکال والیس و آزمون تعقیبی یو-من ویتنی و بسته نرم‌افزاری SPSS ویرایش 18 استفاده شد.

  یافته‌ها: در گروه شاهد محل نقیصه توسط استخوان نابالغ به همراه فضاهایی از مغز استخوان پر شده بود و یک استخوان سازی ضعیفی در محل نقیصه قابل مشاهده بود. در گروه­های آزمایش مقادیر فراوانی از ترابکول­های استخوانی جوان شکل گرفته بود که به صورت سازمان یافته به نظر می‌رسید. نتایج ارزیابی هیستومورفومتری نشان داد که سیمواستاتین دارای تاثیر معنی­داری در التیام استخوان در گروه­های مورد آزمایش دوم و سوم نسبت به گروه شاهد می­باشد، اما تاثیر معنی­داری مابین دو گروه دریافت کننده دوز پایین و بالای سیمواستاتین وجود نداشت.

  نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه نشان می­دهد که سیمواستاتین قادر به تحریک استخوان­سازی در موش صحرایی می­باشد.

متن کامل [PDF 1348 kb]   (2670 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: دامپزشکی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb