جلد 17، شماره 70 - ( 1-1389 )                   جلد 17 شماره 70 صفحات 23-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Salehi M, Jafari M, Asgari A, Saleh Moghaddam M, Salimian M, Abbasnejad M et al . Study of Diazinon Effect on Antioxidant Enzymes and Lipid Peroxidation in Rat's Brain. , RJMS. 2010; 17 (70) :15-23
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-1443-fa.html
صالحی مریم، جعفری مهوش، عسگری علیرضا، صالح مقدم مسعود، سلیمیان محمد، عباس نژاد مریم و همکاران.. بررسی اثر دیازینون بر آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان و پراکسیداسیون لیپیدهای مغز موش صحرایی. ، مجله علوم پزشکی رازی. 1389; 17 (70) :15-23

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-1443-fa.html


1- واحد علوم پایه، دانشگاه پیام نور،
چکیده:   (9457 مشاهده)

    زمینه و هدف:�ارگانوفسفره‌ها سبب افزایش تولید رادیکالهای آزاد و تخریب سیستم آنتی‌اکسیدانت بدن می‌گردند. دیازینون یکی از گسترده ترین ارگانوفسفره هایی است که امروزه در�کشاورزی بکار می‌رود. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر دیازینون روی سیستم اکسیدان- آنتی‌اکسیدان مغز موش صحرایی است.

روش کار: در�مطالعه�تجربی�حاضر�موش‌های صحرایی�نر�نژاد�ویستار به صورت تصادفی در 4�گروه�قرار گرفتند:�گروه کنترل (روغن ذرت بعنوان حلال دیازینون)�و�سه گروه�آزمایش که دیازینون را در دوزهایmg/kg  30، 50 و 100 بصورت داخل�صفاقی دریافت کردند. 24 ســاعت�پس�از�تزریق،�حیوانات�با�اتر بیهوش و�بافت�مغز�جدا�گردید. بعد از هموژنه کردن بافت مغز،�فعالیت�آنزیم‌های ســوپراکســیددیسموتاز (SOD)، کاتالاز (CAT)، گلوتاتیون S- ترانسفراز (GST) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) و�میزان�گلوتاتیون (GSH) و�مالون�دی�آلدئید (MDA) توسط روش‌های بیوشیمیایی اندازه‌گیری شد. معنی‌دار بودن نتایج توسط آنالیز واریانس (ANOVA) به همراه تست توکی تعیین شد.

یافته‌ها: به�دنبال�تجویز دیازینون، فعالیت آنزیم‌های SOD، GST و LDH در دوزهای بیشتر از mg/kg 50 در مقایسه با کنترل بطور معنی‌داری افزایش یافت، در حالیکه میزان�فعالیت�آنزیم  CAT تغییر معنی‌داری را نشان نداد. همچنین کاهش میزان گلوتاتیون مغز در دوزهای بیشتر از mg/kg 50  دیازینون مشاهده شد. میزان MDA فقط در دوز mg/kg 100 در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی‌داری را نشان داد.

نتیجه‌گیری:�نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌کند که دیازینون احتمالاً باعث تولید رادیکال‌های آزاد شده و افزایش فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانت ناشی از افزایش ظرفیت سم زدایی بافت مغز می‌باشد. کاهش GSH نشاندهنده نارسایی سیستم دفاعی آنتی‌اکسیدانت برای مقابله با رادیکال‌های آزاد است و افزایش MDA با پراکسیداسیون غشای مغز همراه است که در نهایت ممکن است منجر به آسیب اکسیداتیو بافت مغز گردد

متن کامل [PDF 132 kb]   (4384 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC-SA 4.0| Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb