iumssj
جلد 27، شماره 4 - ( 4-1399 )                   جلد 27 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 951812504001
Ethics code: 951812504001
Clinical trials code: 951812504001

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Baghdadi M E, mirmosayyeb O, Shaygannejad V, Zarkesh Esfahani H, Ramezanipour N, Emamzadeh R. Evaluation of antibody production against interferon-beta in Multiple Sclerosis patients. RJMS. 2020; 27 (4)
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6221-fa.html
بغدادی محمود اسراء، میرمسیب امید، شایگان نژاد وحید، زرکش اصفهانی حمید، رمضانی پور نرجس، امام زاده رحمان. بررسی میزان تولید آنتی بادی بر علیه داروی اینترفرون بتا در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس. مجله علوم پزشکی رازی. 1399; 27 (4)

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-6221-fa.html


دانشگاه اصفهان ، s.h.zarkesh@sheffield.ac.uk
چکیده:   (201 مشاهده)
زمینه و هدف: در حال حاضر ترکیبات اینترفرون بتا (Interferon-beta) به عنوان خط اول درمان بیماری مولتیپل اسکلروزیس (Multiple sclerosis) مورد استفاده قرار می­گیرند. ولی بعضی از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بر علیه اینترفرون بتا آنتی­بادی تولید می­کنند که خاصیت دارو را از بین میبرد. هدف اصلی این مطالعه، اندازه ­گیری آنتی­ بادی ضد اینترفرون بتا در سرم بیمارانی است که این دارو را مصرف می­ کنند. بعلاوه مقایسه بین دو گروه از بیماران شامل، گروه اول بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس که اینترفرون بتا دریافت کردند و به درمان با آن پاسخ دادند و گروه دوم بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس که اینترفرون بتا دریافت کردند و به درمان با آن پاسخ ندادند، انجام گرفته است.
روش­ کار: نمونه­ های سرم ٢٦ فرد سالم و ٥٢ بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تحت درمان با اینترفرون بتا (٢٦ بیمار از هر گروه) برای سنجش حضور آنتی­ بادی بررسی شد. سرم این گروه ­ها با روش الایزا مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج به دست آمده بصورت جداگانه مورد بررسی آماری قرار گرفت.
یافته ­ها: بر اساس نتایج به دست آمده از ٢٦ بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس که اینترفرون بتا دریافت کردند و به درمان پاسخ مثبت دادند، ٤ بیمار (%١٦) دارای آنتی­ بادی علیه اینترفرون بتا بودند، اما در 26 بیمار غیر پاسخ دهنده به اینترفرون بتا ، ٩ بیمار (%٣٥) مثبت بودند.
نتیجه­ گیری: در این پژوهش ملاحظه شد که درصد آنتی بادی ضد اینترفرون بتا در بیماران گروه دوم بیشتر از بیماران گروه اول است. بنابراین می­توان نتیجه ­گرفت که یکی از مهم­ترین عواملی که باعث می ­شود بیمار به داروی اینترفرون بتا پاسخ ندهد، تشکیل آنتی ­بادی ضد این دارو در سرم بیمار است که می­تواند کارایی بالینی و فعالیت زیستی آن را کاهش دهد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ایمنی‌شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb