iumssj
جلد 26، شماره 10 - ( 10-1398 )                   جلد 26 شماره 10 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

bahmani M, peeri M, azarbayjani M, delfan M. The effect of the aerobic continues and high-intensity interval training on IRE1 expression and its correlation with insulin resistance index of liver tissue in rats with type 2 diabetes mellitus.. RJMS. 2019; 26 (10)
URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5791-fa.html
بهمنی مهرنوش، پیری مقصود، آذربایجانی محمد علی، دلفان مریم. تاثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید و تداومی هوازی بر بیان ژن IRE1 و همبستگی آن با شاخص مقاومت به انسولین در بافت کبد موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2. مجله علوم پزشکی رازی. 1398; 26 (10)

URL: http://rjms.iums.ac.ir/article-1-5791-fa.html


گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی. تهران. ایران ، m.peeri@iauctb.acir
چکیده:   (171 مشاهده)
زﻣﯿﻨﻪ و ﻫﺪف: هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر تمرینات تداومی هوازی و تناوبی شدید بر برخی از عوامل استرس شبکه آندوپلاسمیک ( بیان ژن IRE1) و همبستگی آن با شاخص مقاومت به انسولین در بافت کبد موش های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 بود.
مواد و روش­ها: 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار ( وزن 180-160 گرم )  پس از 7 ماه تغذیه با رژیم غذایی پرچرب حاوی فروکتوز در سه گروه کنترل، تمرین تداومی هوازی و تناوبی شدید قرار گرفتند و پنج روز در هفته به مدت دوماه پروتکل تمرینی را انجام دادند. نمونه خونی24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی، جمع­آوری و بافت کبد بلافاصله استخراج شد. تحلیل داده­ها با آزمون ANOVA، آزمون تعقیبی توکی و همبستگی پیرسون انجام گرفت.
یافته­ها: هر دو مدل تمرینی، کاهش بیان ژن IRE1 را در کبد موش­های صحرایی مبتلا به دیابت نوع 2 نسبت به گروه کنترل به دنبال داشت (005/0P=)، امّا اختلاف معناداری در دو گروه تمرینی مشاهده نشد (877/0P=). بین بیان ژن IRE1 و شاخص مقاومت به انسولین همبستگی مشاهده شد به طوری که کاهش بیان ژن IRE1 ، کاهش شاخص مقاومت به انسولین را به دنبال داشت (003/0=p ، 667/0–r=).
نتیجه­گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان می­دهد که از هر دو روش تمرین تداومی هوازی و تناوبی شدید برای بهبود شاخص­های مورد مطالعه آزمودنی­های دیابتی نوع 2 می توان استفاده کرد.

نتیجه­گیری: نتایج حاصل از این پژوهش پیشنهاد می­کند که از هر دو روش تمرین تداومی هوازی و تناوبی شدید برای بهبود شاخص­های مورد مطالعه آزمودنی­های مبتلا به دیابت نوع 2 می توان استفاده کرد.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb