iumssj
نسخه زودآیند برای شماره آبان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه فیزیولوژی و نوروفیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، bagherimohammadi-sa@sbmu.ac.ir
چکیده:   (30 مشاهده)
سابقه و هدف: درمان بیماری پارکینسون برای پزشکان، بیماران و خانواده ها و برای جامعه هدفی مهم می باشد. در مطالعات تجربی برای درمان بیماری پارکینسون عموما از سلول های بنیادی استفاده شده است. سلول های بنیادی آندومتر انسانی نوعی از سلول های آماده و در دسترس هستند که برای تولید نورون های دوپامینرژیک استفاده می شوند. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثرات درمانی کاربرد داخل بینی سلول های بنیادی آندومتر بر موش های آزمایشگاهی مدل پارکینسون می باشد.
مواد و روش ها: در این تحقیق، از 28 سر موش نر با محدوده ی وزنی 30-25 گرم در 4 گروه استفاده شده است. در روزهای 30، 60، 90 و 120 پس از سلول درمانی، رفتار چرخشی موش ها مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین برای بررسی تمایز سلول های بنیادی به سلول های عصبی از رنگ آمیزی ایمونوهیستوشیمی به وسیله ی آنتی بادی Nestin استفاده شد.
نتایج: نتایج حاکی از آن است که سلول های بنیادی اندومتر انسانی به کاربرده شده در داخل بینی توانستند باعث کاهش چرخش موش های پارکینسونی بشوند. به علاوه این سلول ها  توانستند به سلول های عصبی تمایز پیدا کنند.
نتیجه گیری: شواهد ما نشان می دهد که سلول های بنیادی اندومتر انسانی با باز کردن یک راهکار درمانی برای بیماری پارکینسون می توانند علائم حرکتی آن را بهبود ببخشد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb