iumssj
نسخه زودآیند برای شماره شهریور                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران ، nooshazia.59@gmail.com
چکیده:   (49 مشاهده)
زمینه و هدف: : هدف از مطالعه حاضر ارزیابی ماده موثر چارانتین بر درمان بیماری دیابت و افزایش بیان ژن Pdx1 در دیابت است که این ژن یک ژن کلیدی در رونویسی از پانکراس می باشد.
در مطالعه تجربی حاضر تعداد 42 سر رت نر بالغ نژاد ویستار به صورت تصادفی به 7 گروه شاهد سالم، شاهد دیابتی، کنترل متفورمین، کنترل چارانتین150 میلی گرم بر کیلو گرم و سه گروه دریافت کننده ماده موثر چارانتین با دوز (50، 100 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. همه گروه به جز گروه شاهد و کنترل چارانتین، با ماده شیمیایی استرپتوزوتوسین با تزریق درون صفاقی دیابتی شدند. پس از آن به مدت چهار هفته ماده موثرچارانتین را دریافت کردند. در پایان داده ها مورد ارزیابی آماری قرار گرفت.
یافته ها: با توجه به داده های به دست آمده می توان دریافت که کمترین میزان بیان مربوط به گروه دیابتی (C) می باشد و بیشترین میزان بیان بین گروه های دریافت کنندهی دوزهای مختلف چارانتین مربوط به دوز ۱۰۰ (F) می باشد، و کمترین مربوط به دوز دریافتی ۵۰ (E) می باشد.
نتیجه گیری: طبق شواهد می توان نتیجه گرفت افزایش بیان ژن Pdx1 وابسته به دوز نبوده است. پس از ایجاد دیابت در گروهای بیمار به ‌شدت افت پیدا کرده و بعد از استفاده از چارانتین و  داروی متفورمین تا حدودی این کاهش بیان جبران شده است.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیولوژی (زیست شناسی)

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb