iumssj
نسخه زودآیند برای شماره مرداد                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، nasim.amiri20@gmail.com
چکیده:   (28 مشاهده)
زمینه و هدف: دیابت یکی از مهم­ترین بیماری­های شایع و مزمن می­باشد. شرایط استرس اکسیداتیو و عدم تعادل آنتی اکـسیدان­ها نقش عمده ای در بروز و توسعه این بیماری دارد. هدف این مطالعه ارزیابی فاکتورهای اکسیدانت-آنتی­اکسیدانت مالون دی­آلدئید، ظرفیت تام آنتی­اکسیدانی و ویتامین C در بیماران دیابتی تیپ یک است.
روش کار: در پژوهش مورد- شاهدی حاضر، 30 بیمار مبتلا به دیابت نوع یک با 30 نفر از افراد سالم مقایسه شدند. قدرت آنتی­اکسیدانی تام پلاسما با روش FRAP اندازه­گیری شد. مالون دی­آلدئید به عنوان فرآورده نهایی پراکسیداسیون لیپیدها بر اساس روش Hadley و Draper و ارزیابی سطح ویتامین C  با استفاده از روش Roe و Queter اندازه­گیری شدند. آنالیز آماری با استفاده از آزمون آماری T و نرم­افزار SPSS صورت گرفت.05/0  P<به عنوان سطح معنی­دار در نظر گرفته شد.
یافته­ ها: میانگین و انحراف معیار سطح ویتامین C در افراد مورد 67/0±43/7 میکرومول در لیتر و در افراد شاهد 86/2 ± 76/8  میکرومول در لیتر بود که از لحاظ آماری معنی­دار بود (000/0P= ).  قدرت آنتی­اکسیدان تام پلاسما (TAC) و میزان MDA به عنوان شاخصی از پراکسیداسیون لیپیدها در دو گروه تغییر معنی­داری داشت.
نتیجه­ گیری: در این بررسی سطح شاخص­های آنتی­اکسیدانی ویتامین C در بیماران دیابتی به طور معنی­داری کمتر از گروه شاهد بود. بنابراین برای کاهش آسیب ناشی از رادیکال­های آزاد توصیه می­شود، افراد آنتی­اکسیدان­های طبیعی بیشتری مصرف نمایند. 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیوشیمی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb