iumssj
نسخه زودآیند برای شماره تیر                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشجوی دکترای روان شناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان. خرم آباد، ایران ، delfan633@gmail.com
چکیده:   (52 مشاهده)
زمینه و هدف: در جستجوی چارچوبی مفهومی، سالمندی در حیات انسانی را می توان فرایندی دانست که با فرسایش تدریجی سازوکارهای فیزیولوژیکی و ناتوانی در احیای توانمندی ارگانهای حیاتی آغاز می شود و با پایان زندگی خاتمه می یابد. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان مرکز صدیق شهرخرم آباد انجام شد.
مواد و روش ها: طرح پژوهش به صورت پیش آزمون –پس آزمون با گروه گواه و جامعه آماری عبارت بودند از کلیه سالمندان مرکز صدیق شهر خرم آباد که به صورت شبانه روزی در مرکز نگهداری می شدند. بدین منظور تعداد 24 نفر از سالمندان مرکز انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش(12 نفر) و گواه (12 نفر) تقسیم شدند. جهت سنجش متغیرها در پیش آزمون و پس آزمون ازپرسشنامه های اضطراب مرگ تمپلر و احساس تنهایی راسل استفاده شد. داده ها با روش تجزیه و تحلیل کواریانس چند متغیره(مانکوا) تحلیل شدند. قبل از اجرای مداخله از آزمودنیهای دو گروه پیش آزمون به عمل آمد سپس به مدت 8 جلسه تحت آموزش ذهن آگاهی قرار گرفتند.
یافته ها:  پس از کنترل اثر پیش آزمون در هر دو متغیر، در پس آزمون تفاوت معنی داری بین گروه آزمایش و گواه به دست آمد که در سطح p<0/00 معنی دار می باشند. آموزش ذهن آگاهی منجر به کاهش احساس تنهایی و اضطراب مرگ در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شده بود.
 نتیجه گیری:  نتایج تحقیق تاثیر آموزش ذهن آگاهی بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب مرگ در سالمندان را نشان داد، بنابراین لازم است از تکنیک های ذهن آگاهی در جهت کاهش احساس تنهایی و اضطراب مرگ در سالمندان استفاده گردد.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb