نسخه زودآیند برای شماره بهمن                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج،ایران ، aliehsanheidari@gmail.com
چکیده:   (64 مشاهده)
زمینه و هدف: مالاریا از بیماری های گرمسیری مهم است که در مناطقی از جهان و ایران شیوع دارد. عامل مالاریا در برابر اغلب داروهای شیمیایی مقاومت نشان داده که این داروها دارای عوارض جانبی متعددی می باشند، از اینرو استفاده ازگیاهان دارویی مختلف به خصوص گونه های مختلف گیاه درمنه به خاطر داشتن ماده موثره آرتمی سنین اهمیت ویژه ای دارند. لذا این تحقیق به منظور بررسی تاثیر عصاره الکلی گیاه درمنه معطر بر روی پلاسمودیوم برگه ای در مقایسه با داروی کلروکین درموش های سفید آزمایشگاهی انجام گرفته است
روش بررسی: در این مطالعه تجربی که با استفاده از روش پیترز انجام شده است، تعداد بیست و پنج عدد موش سفید آزمایشگاهی به پنج گروه پنج تایی در قفس های مجزا تقسیم شدند.که چهارگروه از آنها با پلاسمودیوم برگه ای آلوده شدند.که از این بین، دو گروه با غلظت های مختلف عصاره درمنه معطر(25و75میلی گرم بر کیلوگرم) و یک گروه با داروی کلروکین تحت درمان قرار گرفتند. گروه چهارم نیز به عنوان گروه کنترل بدون هیچ دارویی تعیین شدند.درمان به صورت داخل صفاقی و تا چهار روز ادامه داشت.میزان درصد پارازیتمی در روزهای پنچم و هشتم نسبت به گروه کنترل مورد ارزیابی قرار گرفت.گروه پنچم نیز برای ارزیابی و سنجش سمیت عصاره مورد نظر بر روی موشها بدون تزریق انگل مورد آزمایش قرار گرفت.سپس تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSSو آزمونT-test مورد بررسی قرارگرفت و موثرترین غلظت در بین غلظت های مورد استفاده مشخص گردید.
یافته ها: در گروهی که با غلظت 25 میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش از عصاره مذکور درمان شده بودند میزان پارازیتمی در روزهای پنچم و هشتم به ترتیب 1/5 و 7/11 درصد بود و اختلاف معنی داری در میزان پارازیتمی میان این گروه اول و گروه دارونما در روزهای مذکور مشاهده گردید( 001/0P<) . در گروهی که با غلظت 75 میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش از عصاره مذکور تحت درمان قرار گرفتند میزان پارازیتمی در روزهای پنچم و هشتم به ترتیب 3/3 و 5/6 درصد بود و اختلاف معنی داری در میزان پارازیتمی میان این گروه و گروه دارونما در روزهای مذکور مشاهده گردید( 001/0P<) . در مقایسه میان دو گروه دریافت کننده غلظت های 25 و 75 میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش از عصاره مذکور در روز پنچم اختلاف معنی داری در کاهش پارازیتمی مشاهده گردید به طوری که با افزایش غلظت عصاره کاهش پارازیتمی بیشتری اتفاق افتاد( 005/0P<) . طول عمر موشها در گروه تحت درمان با کلروکین و غلظت 75میلی گرم بر کیلوگرم عصاره تهیه شده تا یک ماه پیگیری، اختلاف معنی داری با هم نداشتند و در مقایسه با سایر گروهها این افزایش طول عمر از نظر آماری معنی دار بود( 05/0P<).
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که عصاره الکلی درمنه معطر در غلظت 75 میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش روی انگل پلاسمودیوم برگه ای اثر قابل توجهی دارد.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: انگل‌شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb